Pagina's

zondag, januari 27, 2008


De kunst het bestaan lichter te maken

Op het stille eenzame pad
van het gesticht hobbelt een karretje
Kiest de dichter het hazenpad?

Er is geen regel meer die hem pijnigt, geen mens
die hem iets in de weg legt, maar het lijkt er op
alsof hij op reis wil en toch weerhouden wordt.

Je ideeën lijken soms sterker dan de werkelijkheid
En daar is feitelijk maar één antwoord op,
In hemelsnaam, leef in de tegenwoordigheid.

Nietzsche zegt: er komt nog wat bij: “Amor fati”.
Dat is waar. De nabijheid ervan wisselt met opstand,
maar het brengt gemoedsrust en, zoals liefde, het inspireert.

[©MN in ‘Levenskunst.’ Painting: ‘Presence’ door Michael Gibbons. Geplaatst door Chrisje]

18 opmerkingen:

Anoniem zei

amor fati... jaja, de plus èn de min. take it all or don't take it àt all...

mooi weer, dit.
op zo'n mooie dag als vandaag. kadootjes.
en ik wens je er zoveel.
en nog steeds geef je ze.

ik wil wel vragen hoe het met je gaat, maar het gaat zoals het gaat. ik wil je wel vertellen hoe het met mij gaat, maar het gaat zoals het gaat.

dichten is een kunst. ook een waarmee je het bestaan lichter kunt maken. voor zovelen.

lieve dichter, hou vol.

Anoniem zei

Deze woorden groeven zich met iedere overlezing dieper in mijn geest. Is dit gedicht gevuld met alles wat ik erin lees? Het is rauw, het is mooi, het is treurig, het is hoopvol, het is de tegenstrijdigheid die leven heet.

Anoniem zei

prachtig marius,
een reis die zou ik ook wel willen starten, en ik ben wel begonnen..
een reis in m'n hoofd....
we komen er samen wel uit...
hou je maar een beetje aan mij vast hé:-)

xxx
klaproos

Anoniem zei

Volledig leven met alles erop en eraan.
Wat zijn ideeen, waar begint werkelijkheid?
Weer prachtig geschreven Marius. Voor mij met open vragen in de tegenwoordigheid van het moment.

Anoniem zei

Prachtgedicht vol tegenstellingen waarin jij als geen ander er in slaagt ze met elkaar in evenwicht te brengen. Blij dat je geest op volle toeren werkt en jij er pareltjes als dit uit weet tevoorschijn te toveren, lieve Marius.
Amor Fati, heb je lot lief! Het leven omarmen met alle ellende wat er bij hoort, ook al is het soms verdomd moeilijk...

(...)
Hou vol dat wij elkaar herkennen,
Ook in schemer,
Zoals verhalen lijken op een paard
En kinderen op wolken.
Hou het vol.
Ooit word je bij de pols genomen,
Tekent iemand met je hand,
En zijn wij werkelijk
Een landschap voor elkaar.
© Stefan Hertmans

Anoniem zei

Ik vraag me af wat er in dat karretje zit.
Hoe beweegt dat karretje voort?
En waar gaat het naar toe?
FeeX

Julia zei

Ja wat zal het zwaar zijn soms , dat geloof ik meteen Marius !

Anoniem zei

Marius ik wens je moed toe om ondanks alles toch om je heen te kijken ...het voorjaar tekent zich al voorzichtig in de tuinen en ook in jouw winter komt vast weer een voorjaar.
hartelijke groetjes
Novelle

Anoniem zei

Is het zwaar om in deze tegenwoordigheid te zijn Marius?
x

PS zei

Goed om wat van je horen...
Want stilte kan onverdraagzaam zijn.

Anoniem zei

Er borrelt van alles in je....


Bloem

Anoniem zei

Lichter als het bestaan-
bestaan voorzien van lichtheid
waar lichtheid is-
is bestaan mogelijk.

De ondragelijk lichtheid van het bestaan: Milan Kundera.

Neem die werkelijkheid in je karretje mee Marius.

Ik breng je lichtheid,
zachtheid-
en het vermogen
de weg te gaan
waar deze ook heenvoerd.

Welterusten: Cath*

Anoniem zei

En ook zei Nietzsche : "Wat mij niet om hals brengt, maakt mij sterker", maar 't kan zo verdomd moeilijk zijn, hé. Ik stuur je warme gedachten en steun.

Anoniem zei

lieve groetjes op een grijze dag... dat 't zonnetje maar snel weer schijnen mag (jaja, schaap-aap-rijm van inge ; )

Anoniem zei

niet ''het hazenpad' kiezen jij dichter!
Wees een inspiratie voor iedereen, zoals ook in het verleden en met dit geweldige gedicht

Anoniem zei

Het "gesticht", lieve Marius, wat klinkt dat pejoratief !Kies dan maar vlug het hazenpad zou ik geneigd zijn te zeggen, richting Zuiden.
Je ideeën lijken soms sterker dan de werkelijkheid : noodzakelijke overlevingsstrategie in mijn woordenboek én kracht in al je kwetsbaarheid.
Prachtige 'presence painting' bij deze poëtische gedachten !
Las pas dit : 'Doe eerst het noodzakelijke, dan het mogelijke en plotseling verwezenlijk je het onmogelijke' zegt Franciscus van Assisi. (bedenk hierbij, zelf kom ik er dikwijls nauwelijks aan toe, laat staan dat ik advies zou geven aan jou ;-)maar het blijft een mooie gedachte

Anoniem zei

En laat het heden het verleden vol herinneringen omhelzen en de toekomst vol verlangen
K.Gibran

Anoniem zei

Lieve dichter,
omdat het morgen gedichtendag is, nog wat extra's ;-)
Rutger Kopland schreef :
Ik vind poëzie een potentiële
verrijking van je leven.
Het lezen van een mooi gedicht is
te vergelijken met het luisteren naar
een mooi muziekstuk, het bekijken
van een mooi schilderij of
het zien van een mooie
film die je ontroert.
Het zijn dingen die het leven
diepte en kleur geven.

En nu muziek en lichtheid ter sprake kwam :

Een koraal

Volgens zijn tijdgenoten was Johann Sebastiaan Bach
een virtuoos organist - hij speelde met
een onnavolgbare 'Leichtigkeit'

lichthandigheid zou je het kunnen noemen, maar dan zo
licht dat het was alsof het geen handen waren
die speelden

ik vermoed dat ik wel weet hoe het klonk
alsof ik hoor hoe hij het zelf is die daar boven
in deze kerk in die kleine machinekamer
muziek zit te maken

je hoort het eeuwenoude machaniek, het gekreun
van scharnieren, het geklepper van toetsen
het gekraak van de vloer, het zuchten van de wind
hoe er van lucht muziek wordt gemaakt

en er een koraal langzaam door de ruimte zweeft
als een onzichtbare gewichtloze vogel
Leichtigkeit

Rutger Kopland