Pagina's

vrijdag, maart 12, 2010


Een boek als ansichtkaart

Het is hier doodstil en ik maak niets mee. De titel zou ook kunnen luiden: “Met stille trom vertrokken”. Dit is een traag geschreven kaart binnen een geraamte dat ‘huis’ heet, een huis vol boeken en schone kunst. Er woont een man die dagelijks hetzelfde leven leidt, een man die in een lichaam woont dat bijna onbewoonbaar is, een man die zwijgt en toch nog liefheeft.

[© MN, ‘Een man, een dag’. Illustratie op omslag verbeeldt “De optocht”, een schilderij van Roland Devolder. Foto gemaakt door Chrisje, omslag door Marieke. Ik luister overigens naar Radio 6 en volg de wereld.]

14 opmerkingen:

claudia zei

Een man die ook zoveel brengt in het leven van anderen.

Fijn weekend lieve Marius.

Liefs

Walter zei

Niet lang geleden was ik ook zo'n soort man, vandaaruit kan ik je een beetje invoelen. Een beetje, want elk mens ondergaat lijden op zijn eigen wijze.
Soms, een tijdelijk eenzame weg...
Het allerbeste toegewenst.

marieke zei

Ik ga nu naar Groningen, naar de collectie van het Brücke museum,
Een van de prachtigste periode's in de Europese kunst.
Maar het liefst nam ik je mee, Marius, met cabrio en al. Het allerliefst, nam ik je mee.....nam ik je mee.....het allerliefst !
Wetend dat je mee zou gaan, wanneer het mogelijk was, néém ik je mee, van binnen.

Anoniem zei

Wat een lieve reactie Marieke...
Ik wens je veel mooie indrukken toe, daar in Groningen!
Misschien kan Marius morgen mee naar een expositie hier vlakbij, in Arnhem, in Galerie Stijl; met liefde gedreven door een vriend van ons. Hopelijk is Marius daartoe wel in staat...

Chrisje

Erwin Troost zei

Ik vind 'em prachtig!

marieke zei

>Lieve Chrisje, met je stem en ons gesprek nog in mijn herinnering, doen je woorden van vandaag me goed, dank je wel.
Het was weer een prettige ontmoeting met de mij zo heel vertrouwde expressionisten. Ze fascineren me, niet omdat ze b.v. fijnschilders zouden zijn, want dat zijn ze beslist niet, integendeel -hun werk is meestentijds juist grof en met zichtbare grote haast gemaakt, soms bleven doeken half af, ze schilderden puur vanuit emotionele beleving. De geestdrift, hun alertheid en onvermoeibaarheid, spat er van af, snelle indrukken, en dan weer de volgende stemming proberen te vangen. Alsof ze het leven en de natuur zelf in de volle -en vaak letterlijk naakte- werkelijkheid wilden betrappen, ja inhalen misschien zelfs ook wel.
Hun ideaal 'de mens vrij te zien van onderdrukking en van het juk van conventies', gaf een revolutionaire en onuitwisbare impuls aan de schilderkunst en hoewel later door Hitler bestempeld als 'entartete kunst', heeft het toch goeddeels de tijd overleefd.
Kortom Chrisje, het was een fijne dag, ik hoop dat je morgen in Arnhem ook even in hoger sferen vertoeft en je weer opgetild wordt uit het leven van alledag. Tot later... je weet me te vinden neem ik aan.

>Marius, je mag nog eens -zo van binnen- mee, want je was helemaal niet lastig, meestentijds merkte ik niet eens dat je er was, je kunt goed stil zitten. Ik heb wel de catalogus gekocht en die mag je hebben, mits ik hem eens een keer mag lenen...

Lut zei

'Een man die zwijgt en toch nog liefheeft' (Hopelijk is die man nu aan het genieten van Beagle, dat hij graag ziet.)
Zoals Claudia schrijft : een man die ook zoveel brengt in het leven van anderen. Een man die velen in hun hart dragen.
Moge je morgen een heel goeie dag hebben zodat je kan genieten van Galerie Stijl. Een zalige zondag gewenst !

Anne zei

lieve marius, je bent een begenadig mens, je hebt lief.
zoveel mensen, die door de wereld gaan met koude dode harten.

leef, en heb lief:))

Anoniem zei

Lieve schat: wat een warmte om je heen en mooie dingen.
Wens je fijne momenten in de Galerie vandaag, geniet!

Postduif heeft goed gevlogen:-))

X

Cath*

ps: vergeet vanvond Close-Up niet.

Fotograaf John Gollings in Oog voor Architectuur. Een bijzonder mens/man.

inge zei

een man die zwijgt?
ik sluit me bij claudia aan. want ook in mijn leven heb je al zoveel gebracht.
en maken we, juist als het doodstil is, in ons hoofd niet zo heel veel mee?

Anoniem zei

je maakt wel iets mee Marius.Je maakt alleen iets anders mee.
Ik herken veel in je schrijven van vandaag.Ik doe je tikkende zondagse regen groetjes.

Novie

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

.

Dag Marius,

direct verdriet. Zonder omwegen geëtaleerd.

En wij kijken door het venster van je woorden.
Misschien voelen we enkele stappen met je mee.
Maar aanraken ... troosten?

"Het is hier doodstil." Zo stil als de dood.
Soms schreeuwt ze.
Zo luid als de eenzaamheid.

Het is hier stil. Zo stil als de vrede.
De zucht van het weten, dat het ook anders kan.
De herwonnen stilte.

De stilte is altijd anders.

gerdaYD zei

Schitterend die kaart Marius. Even schitterend als àl je mooie gedichten, gedachten en schrijfsels dat zijn!
Even schitterend als je mooie reactie bij mij, met een héél hoog poëtisch gehalte, dankjewel daarvoor. Aan jou trek ik me op als het even wat moeilijk wordt, want jij bent een REUS van een man, een creatieve én kranige man!

ria3 zei

Eén en al uitnodiging, de cover,
de wenskaart, de teksten.
Het maakt je stil en tegelijk
zo nieuwsgierig naar de inhoud ervan.

Blijf maar liefhebben Marius,
dat is zowat het belangrijkste in
het leven.

Al de schoonheid, het woord en de
poëzie, kunnen er alleen maar
toe bijdragen.

Sterkte Marius, voor eenzame en
pijnlijke momenten.
Je wordt niet vergeten.

ria