Pagina's

zaterdag, december 22, 2007




“Ach, veel intelligenter dan ik ben, zal ik niet worden”

De dichter loopt zich helemaal suf, en
’t is dat het therapie heet, anders
ga je toch niet op je billen de trap af?

Binnenkort is er een hellingproef, ‘t fijne
weet ik er niet van, maar als ik tegenwerk,
word ik er van afgekieperd;

Wat sneuvelt er gaandeweg toch veel
de taal is ook niet meer wat het was.
Hier is toch niets poëtisch aan?

[© MN in “Kreupele gedichten”
foto: Enno Nuy
geplaatst door Erna]

21 opmerkingen:

John zei

Poëtisch of niet, schrijven doe je nog!
Dat is gegeven en niet afgenomen..

Anoniem zei

het is zo marius, dat het poëtisch is...
maar mss ben ik bevooroordeeld door eerder woorden, zal ik eerlijk toegeven.

de titel is helemaal geweldig btw, maar niet waar (denk ik).

marius, met je billen van de trap als een peuter, das pas knap !

; )

heel veel lieve groetjes en ik hoop dat je snel weer op adem komt. (en je weet, dat wat we kwijtraken, missen we soms al snel, maar dat wat we winnen, zien we soms pas zoveel later...)

FeeX zei

De dichter klimt..
De dichter daalt.
Intelligenter worden..
Volgens mij leren we nooit zo veel en zo snel als het eerste levensjaar (jaren)
Maar we worden wél wijzer..
*zucht* wijzer en grijzer..

Anoniem zei

Het is prachtig!!!
Het zijn jouw woorden!;-)
Kijk je uit met die trap?
x

Anoniem zei

Ja precies wat Redstar zegt!
En het is fijn weer iets van je te lezen, maar o jee, met je gatje van de trap af...mmmm...ok:-)over een tijdje loop je weer van de trappen hoor!

kerst-zoen van Bloem

Anoniem zei

Ik lees je pijn en ook je humor, dichter. Loop niet te hard of jezelf voorbij.
"Wat sneuvelt er gaandeweg toch veel"
Is het een verlies is en is dat spijtig?
Zo niet dan ontstaat er ruimte...
kansen....

Ik droomde over het vele wat je(mee) te delen hebt.
Nu, misschien niet meer in de geschreven maar in de gesproken taal.

Als je dat wilt horen vertel ik je er een volgende keer over.

Ik herinner me een veelbelovende kerstwens die jij en ik lang geleden deelden en uiteindelijk in vervulling is gegaan.
Lieve Marius, moge deze X-mas voor jou een nieuwe belofte in zich dragen.
Een groet, in gedachten, in mijn hart.

Anoniem zei

Lieve Marius,

Nog steeds prachtige woorden en wat ben ik blij dat je ze schrijft. Wat goed om weer wat van je te horen en wat fijn om te lezen dat je ondanks dat het je moeite kost zo aan hard aan je herstel aan het werken bent. Geweldig om te lezen en het raakt nog steeds Poëtisch of niet.

Liefs Claudia

Anoniem zei

Poëzie
en
intelligentie
gaan het beste samen op een helling!

De proeve van deze bekwaamheid kan heel andere uitkomst krijgen, wanneer je je laat gaan en geen duidelijke postitie inneemt.

Stelling nemen, klimmen en dalen.
Deze twee horen bij elkaar!

Slaap lekker!

Cath*

Anoniem zei

Wel Marius,

Humor heb je nog steeds en dat bracht me direct aan het lachen toen ik je woorden las.
tJa, revalideren heet dit gebeuren en over een tijdje zie wrs het nut ervan.
Dus wens ik je deskundige begeleiding naast je met de nodige humorvolle ondersteuning.

Voor 2008 wens ik je veel power en humor om vol te houden.


Lieve Kerstgroet Joke
Eindhoven

Julia zei

Fijn wat van je te horen en de zelfspot is nog intact gelukkig !!

Anoniem zei

goeiemorgen lieve marius en familie,

het maakt me niet uit wat je leest jij mag me alles voorlezen zelfs het telefoonboek
zei ik tegen vriendje neus,
marius, .. het maakt me niet uit wat je schrijft al schrijf je een recept voor boerenkool, ik hang aan je lippen omdat jij, en jij alleen er nét die lekkere draai aan kunt geven zodat je denkt.
hey... der zit iets speciaals in dat recept,
je bent speciaal, en lieve marius, blijf dat onthouden, doe jezelf niet te kort..
je bent een hele speciale man die heel veel harten raakt.

ik hoop dat je kerstdagen niet op de trap verdergaan maar dat je ze heel erg fijn doorbrengt met je familie,
dikke knuffel
klaproos

Anoniem zei

ik denk aan je en bericht mensen erover die je niet kennen - zo lam geslagen... ik ken er zoals je weet een fractie van vanuit hele andere omstandigheden

Anoniem zei

Humor en realiteit helen vele blauwe plekken en zijn misschien wel heilzamer en poëtischer dan menig gedicht.
Hou je Marius!

Anoniem zei

Laat je niet forceren, je eigen tempo is het beste tempo !!

Anoniem zei

Beetje breathless...commentaar later

Anoniem zei

ps Voel met je mee en ik hou helemaal niet van paars, spijtig dat het geen rood of groen was (glimlach)

Anoniem zei

De maan is koning
in haar sterrenhemelrijk
tot de zon ontwaakt
© The Squall

En ik hoop dat die zon héél vlug voor jou zal schijnen, lieve Marius!
Eén ding stemt hoopvol: jij bent terug aan het schrijven, dus met je ziel is niks mis!
Sterkte, jongen, we blijven duimen voor een spoedig herstel!

Anoniem zei

Ach lieve Marius, je hoefde het paarse blad over de dichter die breathless is niet te veranderen hoor. Niettemin is deze foto prachtig. Je zal wel weten waaraan ik niet wou denken maar wat dat paars o.a. in me boven bracht. Je volgend logje gaat over engelengeduld. Ik vrees dat het omgaan met rouw in het gezin van Raf en zijn mama en zijn broer en zus nu ook engelengeduld zal vragen. De ma van de mama is nu op 26 dec. overleden. Ik heb aan beiden duidelijk gemaakt dat http://www.clairevandenabbeele wellicht een goeie hulp kan zijn. Niks hoeft maar ik denk dat Claire een toegevoegde waarde kan zijn. Meer kan ik niet zijn dan een lezend oog voor Raf.
Wat jou betreft duim ik mee dat het engelengeduld zal leiden tot waar jij wil komen !

Anoniem zei

@Lut: ik lees in jouw commentaar hier over Clair vanden Abbeele.
Wat leuk!

In 2004 verbleef ik met mijn toenmalige lief tijdens de Poëzie zomer in Watou. Ter ere van de 75 ste verjaardag van Hugo Claus- de 70 ste verjaardag van Rutger Kopland ( zat naast hem op het terras na de hommage-bijeenkomst ) de 60 ste verjaardag van Gerrit Komrij. Bijzonder mannen. Dit boekje van haar vond ik in een boekhandel in het nabij gelegen Poperinge en heb staan janken toen ik het las, zo waar en mooi!
Mijn toenmalige lief was zo ontroerd door mijn ontroering bij het lezen van haar woorden- kocht het 'achter mijn rug om'-
schreef erin: "Voor mijn liefje, totaal VROUW, al je gevoel mag er zijn! Kus~ Lee*( zelf ook Kunst en Cultuur recensent/schrijver )
Het is een poëtisch juweeltje.

Cath*

Anoniem zei

@Cath,
Leuk voor jou die herinnering. Koester ze maar.

Mij gaat het erom nog een toegevoegde waarde te kunnen bieden aan een gezin waar de vrouw haar man, 14jarige zoon en haar moeder in 3 maand tijd kwijt is.
Het tweelingbroertje dat met me mailt wou al om het gemis van zijn vader zelfmoord plegen. Gelukkig is er nog een psychologe die hem ook begeleidt. De boeken van Claire zal hij wellicht nooit ter hand nemen maar ik kan heel het gezin maar proberen iemand aan te reiken die rouwtherapeute is. De ma bedankte dat ik er voor hen was, al startte alles vanuit het idee een behandelingsproces ivm Kahler te begeleiden. Ik hou vol, ik geef niet op, maar het kan ook wel eens lastig zijn. Engelengeduld ook daar.
Lieve Marius, dit kon ik niet voorspellen, wil jou er niet mee belasten, je kent me wel. Het is alleen zó spijtig dat we niet meer kunnen mailen... En dat is mijn gevoel en dat mag ik ook eens schrijven denk ik.
En nee, ik vergeet niet te feesten en nee ik vergeet niet dat het leven mooi kan zijn, ook al is er nu nog vanalles bij gekomen ivm gezondheidstoestanden, niet enkel van mezelf.

Anoniem zei

@Lut: ik begrijp dat het jou om andere zaken ging. Ik ken het betreffende verhaal van dit gezin.
Maar Clair kwam zo via jouw reactie even voorbij, met deze inderdaad dierbare herinnering.

Gaf alleen aan hoe geweldig dit vrouwmens kan verwoorden.

En ... je kunt Marius toch een met de hand geschreven brief sturen- dan kun je continueren wat je mist. Hij heeft een prachtig atribuut om te kunnen lezen:-))

*denkt, oei. Nu kan zijn helling de mijne wel eens worden zondag, proest*

Cath*