Pagina's

donderdag, december 06, 2007





Er is niets dat mij niét geschonken is

Van hier tot aan het einde
waarvan niemand weet wanneer
dat er ooit zal zijn.

Als ik had moeten sterven, was dat acht seizoenen eerder
al gebeurd. Hoeveel later het nu wordt, weet ik niet.
Het gebeurt als het tijd is.

De dichter kleedt zich in al jullie bonte bemoediging,
Heb daarom geen bekommernis om mij. Ik voeg me
naar een nieuw pad
en het is er een met een hart.

© MN, in “Kreupele gedichten”

Afbeelding: Kartini

De dichter verblijft vanaf 6 december in revalidatiecentrum
Groot Klimmendaal, kliniek 3 groep 10
Heijenoordseweg 5 te Arnhem

49 opmerkingen:

Anoniem zei

Tranen van ontroering
om te mogen zien
wie jij weer geworden bent

Anoniem zei

the road may be heavy
and just a little longer
but what doesn't kill us
only makes us stronger

Anoniem zei

ach marius,
dat nieuwe pad, daar ga ik gerust met je wandelen,:-) met plezier zelfs,
ik ben blij dat je er weer bent,
groetjes voor jou en je vrouw

dikke knuffel voor jullie

klaproos

Anoniem zei

Ahhhhh...heerlijke woorden om te lezen lieve Marius.
Maar de bekommernis om jou blijft, wel met een rustiger gevoel.
En de tijd heelt....


Met een bloemige groet van een Blom

Anoniem zei

en wij bemoedigen gewoon verder Marius!
x

Martha zei

haha, marius,
ik schenk je
naast mijn wens voor al het goeds een glimlach van oor tot oor
en weer terug

Anoniem zei

Revalideren is heroriënteren-
leven bij de dag
leven bij bemoediging
en alles mag!

Zie je daar!

Cath*

Anoniem zei

Ook al is iemand erg lang ziek, de dood op zijn hielen komt het onverwacht, raar, maar waar, elke x weer.
Vanaf vandaag kijk je uit op een mooie heuvelachtige omgeving,ik hoop dat het uitzicht erg mooi is en je ervan kunt genieten.
Revalidatie.. dat klinkt bemoedigend, dan is er ook weer wat perspectief.

Anoniem zei

Héél blij met je nog altijd kloppende warme hart (letterlijk en figuurlijk ;-)).
We komen je graag eens opzoeken, van héél ver weg ;-)Now we know where, but not yet when... Ondertussen kan je al goed revalideren en wens je toe dat het goed vlot mag gaan.

Gonda zei

Sterkte en moed gewenst met revalideren. Ik hoop dat je nog heel veel seizoenen zult zien...

John zei

Het is de kracht die je zelf bezit, die je verder getrokeen heeft Marius..

Je bent sterk!

Groeten, Redstar

Anoniem zei

Dit te lezen, Lieve Marius,
is een prachtig kado.
Op naar de volgende stapjes met alle liefde om je heen van zovelen.

De kaarsjes branden iedere avond.

En als ik nu kijk naar de foto van het vrouwenbeeldje in de tuin van de boer in Doetinchem dat we met een aantal mensen bewonderde denk ik : ja , zo hoog rijkt Marius met alles wat hij heeft.
(Ik zal je een copie sturen)
Dank je wel: keep on going to the bright site....
Al luisterend naar pianomuziek van Rachmaninow groet ik jou/jullie.
Joke

Anoniem zei

Marius,
On the road maak je vanalles mee.
Het leven ontplooit zich onderweg.
Onder de voeten asfalt, kiezels, kasseien of rotsblokken.
Afgronden doen je aarzelen.
Horizonten doen je gaan.
Dichterbij grazen schapen.
De einder schuift.
Niet voor niets.
Altijd maar op.
Geeft z'n geheim niet prijs.
Noemt zich niet voor niets 'einder'.
Want het einde is banaal.
Niet het boeiendste moment van het leven.
Voel je geborgen.
Daarna komt de geboorte.
Wedergeboorte.
Ook de geboorte is maar banaal.
Floeps.
En je weet er - ook - niets van achteraf.

Hou je.

Gerard, die van Schoten

Unknown zei

Marius, heel veel kracht (zeker letterlijk) en sterkte toegewenst!!
De bemoediging geldt zeker ook voor Chrisje die als medestander maar mee moet kijken en af moet wachten. Zij is net zo goed slachtoffer zonder dat dit betekent dat jij je daar schuldig over mag voelen. Het overkomt jullie toch ook maar.
Een hartelijke groet van Jaap en Ria

Anoniem zei

HET VOELT GOED
momenten, waarop je een vriend nodig hebt
de afstand blijkt niet belangrijk te zijn
zo'n vriend, is met geen goud te betalen en...
die afstand blijkt plots ontzettend klein

dan zeg ik bedankt, dat jij m'n vriend bent
en waardeer ik jouw oprechtheid in je bestaan
de filosofie en mijn levenservaring
vrienden, waarmee je samen kunt gaan

door de vele gedichten leerde ik jou kennen
al zovele jaren is jouw naam mij bekend
recht door zee een filosoof met karakter
vriendschap, die nooit afstanden kent
© Karin - Rotterdam

Lieve Marius, werk er AUB aan, vecht en kom bij ons terug...
Probeer ondertussen te genieten van al wat jou beterschap kan brengen!
En ook Chrisje wens ik héél veel moed toe...
Dikke knuffel, gerdaYD

Anoniem zei

Je bent sterk waar een mens het sterkst kan zijn lieve Marius.

Het is bijna zonnewende.

"Cella est valetudinarium"
de cel is een ruimte waarin ik gezond kan worden.

Anoniem zei

Zo in het nu; Blij&Moedig,
ook mijn hart maakt hier een sprong in licht en lucht!

In bewondering en dankbaar voor mogen vertoeven in meer verwondering,

((((((((((((knuffel))))))))))))))

Danny

Anoniem zei

Ook nu gaan we met je mee. Een nieuw begin. En wie weet wat dat brengen zal. Heel veel goede gedachten voor jullie beiden van Cornette.

Unknown zei

veel woorden hoef ik niet te gebruiken want ik kan toch niet uitdrukken hoe mooi ik dit weer vind.

groetjes
MJ

PS zei

Ik volg het pad van het hart...

Julia zei

Revalideren, dat klinkt alweer hoopvol Marius ! xxx

Anoniem zei

Dappere Marius, ik supporter !

Anoniem zei

Marius
Herstellen..... een proces die doorzettingsvermogen van je vraagt.die wens ik je toe en warme mensen om je heen die je eens laten lachen
groetjes Novelle

Anoniem zei

Hé, het plaatje is veranderd :-) Ziet er zeer vibrerend uit in de zin van golvend van licht en leven en kleur. Dat beschouw ik als een hoopgevend teken. Goede moed !

Anoniem zei

Mens was dat weer zoeken in mijn falende geheugen wat dat vorige prentje weer was. En nu weet ik het weer, het deed meer aan een rolstoel denken,maar het was ook heel mooi. Nog jammer dat ik het niet afgeprint heb... zal de volgende keer vlugger moeten zijn, zodat ik de plaatsjeswisselingen (eb en vloed ? ;-) kan opvolgen. Maar dit is inderdaad wel een mooie stap voorwaarts, een véél kleurrijker prentje om je positieve moraal weer te geven. Lieve Marius, revalideer goed ! We willen niks liever dan dat je de "beroerteperikelen" en nasleep vlot achter je zou kunnen laten !

Anoniem zei

Maandag, eerste dag der week
je verblijft ergens anders
dat is voor een leek-
in deze situatie als hoopgevend te bestempelen.

Rolstoelbewoner, soms even niet
dan lig je languit,
behoefte aan een vrolijke 'griet'?!

Tot gauw*


Marius, vergeef mij mijn balorigheid. Maandag wasdag, krijg je dat. Giebel. Hops- op de fiets, en aan het werk, nog drie dagen ... dan 5 weken vakantie!

*zingt het hoogste lied*

Anoniem zei

Ja lieve Marius, eeuwige vakantie dat hebben wij, zelfs zonder pensioen ;-). Hoe jouw vooruitgang juist zal gaan , dat weet niemand maar geduld blijft een mooie deugd. Om het even, genoeg toestanden lijfelijk meegemaakt, we zien er héél erg naar uit je eens te zien ! Maar tegen dan sta je misschien zelf al op ons plankier , haha.
Luc en Lut

Anoniem zei

Ahhhh, een kleurige "Morning Walk", ik doe met je mee......

Take care!

Een blom van een Bloem

Julia zei

Even dagzeggen xxx

Anoniem zei

zeg Marius, we hebben nog geen tijd om dood te gaan he - we schrijven er nog wel eens een artikel over!

Anoniem zei

TTK et sauvé !;-)

Anoniem zei

Heel veel lieve groeten en sterkte...
Carice

Anoniem zei

De dichter is een gedicht, 24 uur per dag.
De dichter is een alchemist die van het lood
des dagelijksen leven het goud weet te maken.
Zijn gedichten spreken voor zichzelf.
© Jotie T'Hooft

Blijven vechten hé, Marius! Neem er de tijd voor, alles komt goed...

Anoniem zei

even eer een hallo van mij Marius!
Ik hoop dat het wat beter gaat met je!
x

Anoniem zei

Hoe gaat het nu met je Marius?

Liefs en kracht
Claudia

Anoniem zei

hé marius, hoe gaat het vandaag ? de zon schijnt hier volop en gaf me vanmorgen buiten zo'n positief gevoel, ik hoop dat 'ie bij jou ook schijnt !
lieve groetjes, hou vol !

Anoniem zei

Een week verder vanaf de zesde... ik zeg tegen mijn vrouw Somna jij kent hem niet en toch kent hij jou wel een beetje, want is een e-mailvriend. Raar om niks te weten.

Anoniem zei

Dag Marius, elke dag kijk ik even hoe het met je
gaat en lees ik alle bemoedigende en vaak prachtige
reacties. Wat een liefde.
Ik geniet.
Ik hoop dat het zo goed als het maar kan, gaat met je
op dit moment.
Lieve groet.

Aukje zei

Kom je even gedag zeggen.
Hoop dat alles een beetje goed gaat met jull.ie

Anoniem zei

Gewoon even een bemoedigende weekendgroet.
Dag Lieve Marius

Joke

Anoniem zei

Dichter!
Kam je haar, poets je schoenen!
Trek je innerlijk aan!
We gaan de wind een hand geven.
We gaan de horizon begroeten.

Zoveel te zien! Zoveel te doen!

We gaan de taal van de vogels leren.
We eten het zand van de tijd.
We blazen de wereld als een glas.

Ja! De namen zijn adem.
Het licht is een vogelkreet.
De waarheid is een fabel.
© K. Michel.

Hou je taai, lieve Marius!

Anoniem zei

Lieve Marius,
We hopen dat men daar vooral bezig is met jou en niet met zichzelf, dat men daar oog heeft voor de mens in de revalidant (en geen nummer), rekening houdt met jouw eigenheid : jouw hoge IQ en EQ, kortom dat men echt oog heeft voor jouw noden. We wensen je mensen aan je bed met een hart én die efficiënt én effectief werken !
Sterkte en warme weekendgroeten van Luc en Lut

Anoniem zei

heel veel succes en sterkte Marius!

Anoniem zei

elke dag even kijken.
Fijn weekend Marius, ben je al een keer buiten geweest in de kou?

Anoniem zei

En al wat je geschonken wordt
is van een tederheid-
die woorden niet kunnen vangen.

Cath*

Anoniem zei

Volgende keer ga ik me Marius de 'hellingproef' doen in zijn karretje! Giebel.
Als ie lastig is, laat ik hem 'los'.
Er brak een lach doorheen toen ik dat idee opperde.
Broer C. begreep me, hoe dit was bedoeld.
Buiten en even 'VRIJ'.
Ik ben zo trots op deze man, wat een doorzettingsvermogen, en wat een weg te gaan.

Cath*

Anoniem zei

Je bent een prachtmens Marius.

En met dat behartigde pad, blijf je ons in onze harten raken. En daar word ik blij van. :)

Anoniem zei

Met terugwerkende kracht blijkbaar ipv de zee en een zeester, nu een plaatje van een vlinderschip.
Met terugwerkende kracht (7feb)de gedachten naar 14jarige Peter op 5 dec gestorven. We zijn 2 maand verder, Raf liet zich gaan op carnaval en is onderkoeld geweest. Gelukkig weer o.k. De mama na een paar dagen ziekenhuis nu aan de beterhand. Na de overlijdens van man, zoon, moeder, bijna kleinkind (4 generaties in 4 maanden)nu nog een achterneefje kwijt aan leukemie. Ze worden niet gespaard en de journalisten krijgen gelukkig geen poot in huis. Héél fijn en mooi dankmailtje deze week in mijn mailbox van de oudste zus van Raf. Hoeft niet maar was héél aangenaam, dus 4 leden van het gezin op virtueel bezoek gehad.
Wat een levens... ook dat van jou, ...
Hier het jaar van de focus hebben Katrien en ik besloten en dat zal wel kloppen. We voelen er ons goed bij , alleen maar hopen dat ik niet herval.
Hou jij je ook maar taai !

Ingelien zei

Soms keer ik graag even terug in de tijd, ook op je blog.
Je gedicht "pakt me" zoals we dat in het Vlaams zeggen.
Het ontroert
is mooi
verwoordt in weinig woorden zeer veel emoties
heeft alles wat een gedicht tot een gedicht maakt.

En dat beeld blijft me bij: " de dichter kleedt zich in al jullie bonte bemoediging ".