
Onze dagen kennen doorgaans vanaf het daadwerkelijk opstaan vaste patronen, zeker voor wie in de ‘externe tijd’ leeft – je brood verdienen, je plicht niet verzaken, je ontplooien – maar ook voor mij en vele anderen in het geluk van de vertraagde, innerlijke tijd zijn patronen welhaast ondenkbaar, ook al voel ik me soms als een kalm paard grazend in de uitgestrekte weiden in een diepgelegen dal, - tenminste, ik moedig mij daartoe dikwijls aan om niet verstrikt te raken in het struikgewas van vele onmogelijkheden.
Die patronen bieden de contouren van de dag, een lichte en onmisbare structuur, en zijn ons, mij althans, onvoldoende. Ofschoon de metafoor van het paard anders doet vermoeden, zoek ik dagelijks een lijn, een lijn naar betekenis, zingeving, zodat ik aan het eind, als het kussen onder mijn hoofd goed is geschikt, met enige voldoening het licht uitknip, soms in de hoop, dat de nieuwe dageraad mij met het uitzicht op brede verlangens omhelzen zal.
De lijn hoeft niet ‘groots’ te zijn. Het stille lezen van een boek kan mij genoeg zijn, maar liever is me de ontmoeting. Een goede ontmoeting is zo weldadig als het pad dat iemand wegvoert van ‘de bewaarde kalmte’ en een reden om niet te schrijven, de laptop een etmaal te sluiten want de dag zal zich verenigen met de nacht.
[© MN, ‘De man en zijn ziel’. Om 14:20 uur stap ik op de bus westwaarts, ver voorbij de City of Life Sciences. Ik wil niet genesteld zijn in somberheid, want dan heb je slechts één oog open en het andere dicht. "Somberheid is geen wijsheid", las ik ergens. En nu het Valentijn is, wens ik ieder de oprechte nabijheid van al zijn of haar hartefijn. Afbeelding: “Nulla dies sine linea” (geen dag zonder lijn) by Mikel Arrizabalaga.]
17 opmerkingen:
Al bezig met inpakken?
FeeX
Hey dichter,
dan zit je nu in de bus, das fijn voor je, op naar een mooie 'daglijn' in alle opzichten;-))
De ontmoeting, de zon, de wereld even anders voor je, mooi zo!
Geniet Marius*
Isolde*
*gaat terug naar haar Valentijn*
wat een mooie foto alweer bij je tekst waar ik ook weer erg van genoten heb!
Relaties, zo belangrijk. Hoe zouden we onszelf kunnen leren kennen zonder relaties.
Heb het goed!
Ja, ontmoetingen, goede gesprekken en mooie vriendschappen. Ik merk dat ik naarmate ik ouder word deze steeds meer begin te waarderen. Een fijn en zinvol weekend gewenst, Marius.
Amicus certus in re incerta cernitur (Ennius bij Cicero, Laelius de amicitia 64)
Moge het bij zo'n ware vrienden zijn dat je nu even aan het vertoeven bent. Goed idee erop uit te trekken lieve vriend !
Geniet ervan.
niet verstrikt geraken in in het struikgewas van onmogelijkheden.Tja daar herken ik me wel in en velen met mij denk ik.Een lijn naar betekenis zoeken in je dagelijks ritme. Een thuis zijn voor geliefden en vrienden en vooral de kinderen.....heeft voor mij een zin en betekenis.
mooie overdenking.... dat heb je weer even mooi beschreven Marius.Een groet van Novelle
heb het goed
http://www.youtube.com/watch?v=p8yMI03q17g
zelf luisterde ik dit vaak op momenten dat het lijnloos leek.
hoop je geniet een warm westen,
liefs
Danny
elek dag nemen zoals hij komt marius,
en je vooral niet op je kop laten zitten,
dat heb ik jaren aan een stuk gedaan en nu ben ik "vrij"
warmte, geborgenheid en liefde,
daarmee een leven schrijven
in lijnen van medemenselijkheid.
Mooie mijmering Marius, ik heb er van genoten,
hi-hi...dat glas op de foto
toch niet voor...juist ja,
een gebit??? grapje natuurlijk
wat een mooi woord, hartefijn =)
en die lijn, die zoeken we allemaal denk ik, in mindere of meerdere mate. alleen denk ik soms, of eigenlijk wel vaker, dat we veel lijnen niet zien, omdat we (te) druk op zoek zijn naar andere...
Pas je nieuwe foto hier onderaan ontdekt, 60-jarige dichter.
Lijkt me dat je daar wel aangenaam, rustig je krant kon lezen. Mooie foto !
.
Laat me jouw lijn zijn.
Het blauw van je bloed.
De adem in je woorden.
Een lichaam uit één boek.
Uvi
.
Je blog is een beetje door elkaar gehaspeld vandaag, lieve Marius, het was even zoeken naar je laatste log én de mogelijkheid te reageren. Maar oef, we zijn er geraakt!
*wink, big smile*
Ik kan je maar één heel klein boodschapje meegeven: geniet van àlles wat je doet. Maar die raad moet ik je zeker niet geven, jij wéét wat levenspoëzie is...
kom vlinder, vlieg uit!
neem mij mee naar de hemel
op vleugels van licht
© Corry van Emmerik - Koenekoop
Prachtige, schitterende tekst!!! Wanneer al het overbodige van onze leven weg is (lopen naar het werk, stress,...) kunnen wij ons beter focaliseren op de echte waarden van het leven. Iemand ontmoeten, met hem een diepe conversatie aangaan, eventjes ziel met ziel communiceren, een vriendschap opbouwen, dat maakt volgens mij deel uit van de mooiste momenten van het leven...
Herkenbaar en voelbaar dichtbij
je woorden en de gedachten die
erin wonen...
Mooi!
Een reactie posten