
Een bondgenoot
En twee jaar geleden ging Henk,
onze oude buurman, een geziene vriend
van vele verhalen, -
meningen ook, maar was hem iets te bar,
dan werd hij luchtig, verlegen en lachte,
‘het zal mijn tijd wel duren’.
Zeven jaar eerder verloor hij hartenvrouw,
voor wie hij jarenlang zorgde in de tekens
van geduld, eenvoud en compassie.
Een lieve oude man, nederig en vlijtig
en zorgzaam, een man in de sporen
van zijn vader, een ‘hoender-man’*,
een trouwe huisman die elke dag
glunderend begroette, op vaste tijden
in een versleten stoffeerderjas, een gastvrije
heer, zuinig en sober, maar rijk
in tolerantie en vriendschap, honderden
gesprekjes tekenden ons verbond.
[© MN, in ‘Bezield leven’. IM Henk Peters, 7 december 1924 – 24 december 2007. De hoender is een speciaal kippenras; Henk dacht er over, na vijftig jaar, ermee te stoppen want de zorg werd hem teveel. Daags voor kerstmis overviel hem de dood. Te dichtbij nog, - ja, Uvi herinnert me aan Stef Bos en ik parafraseer hem, “Zijn dood is me nog te groot voor woorden.” Hij was/is me een erg dierbare mens. Gehinderd door de pijn ben ik helaas opnieuw ontrouw in weblogbezoek.
En twee jaar geleden ging Henk,
onze oude buurman, een geziene vriend
van vele verhalen, -
meningen ook, maar was hem iets te bar,
dan werd hij luchtig, verlegen en lachte,
‘het zal mijn tijd wel duren’.
Zeven jaar eerder verloor hij hartenvrouw,
voor wie hij jarenlang zorgde in de tekens
van geduld, eenvoud en compassie.
Een lieve oude man, nederig en vlijtig
en zorgzaam, een man in de sporen
van zijn vader, een ‘hoender-man’*,
een trouwe huisman die elke dag
glunderend begroette, op vaste tijden
in een versleten stoffeerderjas, een gastvrije
heer, zuinig en sober, maar rijk
in tolerantie en vriendschap, honderden
gesprekjes tekenden ons verbond.
[© MN, in ‘Bezield leven’. IM Henk Peters, 7 december 1924 – 24 december 2007. De hoender is een speciaal kippenras; Henk dacht er over, na vijftig jaar, ermee te stoppen want de zorg werd hem teveel. Daags voor kerstmis overviel hem de dood. Te dichtbij nog, - ja, Uvi herinnert me aan Stef Bos en ik parafraseer hem, “Zijn dood is me nog te groot voor woorden.” Hij was/is me een erg dierbare mens. Gehinderd door de pijn ben ik helaas opnieuw ontrouw in weblogbezoek.
Afbeelding: Henk met een van zijn geliefde hoenders, foto van Luuk Hans.]
12 opmerkingen:
Je hebt nog een mooie foto van hem, en hij zal dus blijven voortleven in je hart.
Wat moeten we toch in het leven ál te vaak afscheid nemen.
Laat ons onze geliefde dierbaren die er nog zijn koesteren en beschutten.
gisteren in een film, hoorde ik een zin, die me bijbleef, nu weer klinkt.
zij, die wij liefhebben,verdwijnen nooit echt, ze blijven bij ons, hier, in ons hart:))
"een gastvrije heer, zuinig en sober, maar rijk
in tolerantie en vriendschap"
Doctor honoris causa.
Zo'n heer verdient een laudatio.
En eretitel.
Marius,
alleen een lezer is ontrouw.
Nooit de schrijver.
Ik hoop dat je een goede nacht had.
.
Mooi en tedere ode aan Henk,over wie ik geloof ik reeds mocht lezen.
Ik had als kleuter ook een grote mooie witte kip, Pino..en ik rende vaker achter Pino aan met mijn gedroom dan Pino leuk had kunnen vinden..
(Deed dit me even aan terugdenken)
Alle liefs
Danny
Ook mijn ervaring is dat sommige ervaringen te groot zijn voor woorden, maar het is goed ze toch te beschrijven. Het wordt in jouw woorden nooit platvloers.
Mooi hoor Maatje...
Héél mooi!!!!
Prachtige ode aan een ongetwijfeld groot man. En zolang jij er zo mooi over dicht, lieve Marius, is hij onsterfelijk!
PS: gaat het al een beetje beter met je? Niet té veel last van de morfinepleisters? Sterkte!
Prachtige herinnering aan Henk!
Ik zie nog dat verlaten huis naast jullie ...
Afscheid blijft bijstellen in je gevoel, mooie herinneringen helpen daarbij Marius.
Liefdevol geschreven.
X
Cath*
"rijk
in tolerantie en vriendschap, honderden
gesprekjes tekenden ons verbond"
Zo spijtig dat ook die bondgenoot je moest ontvallen. Zoveel verlies in de laatste jaren én zoveel liefde die uit je gedichten telkens spreekt.
En ze blijvan allen warm gekoesterd in je hart. Mooi !
Mijn ervaring is, bij dergelijke mensen die ik gekend heb : hoe langer het geleden is dat ze gegaan zijn, hoe sterker ze in mij wonen. En mijn leven inspireren.
Mooie dagen toegewenst Marius.
Een reactie posten