Anno 1949Het staat vastgelegd in onze akte,
zestig jaar geleden geboren, zij als een wollig
meiske, ik als een fragiel manneke en we
kregen een handvol doopnamen mee.
Het jaar van Mao Tse Tung, de DDR
werd een onafhankelijke staat en Meryl Streep
zag het daglicht, maar mijn moeder maakte
van dit al nog maar een derde mee.
Ik las Winnetou en Arendsoog en Kapitein Rob,
wilde zelfs bisschop worden, en monnik,
maar toen zag ik blote prenten van Bantzinger
en ging mijn missie dood:
ik wilde minnaar worden.
Maar nu ben ik zestig geworden en
rijst daaraan de twijfel, was ik niet aldoor
rijk aan taal, arm aan liefde?
Een harde, bevlogen werker zoals
een ouderwetse zeeman op volle zee, totdat hij
plotsklaps overboord sloeg, op een druk eiland
aanspoelde en onmiddellijk in elkaar geschroefd werd.
Nochtans zijn de schriften nog niet vol
en is van smeulend vuur geen sprake,
al zal ik niet voltooien waarover ik droom,
ik ben trots met zes medailles, met 21.900 dagen.
Nu het einde nog niet getekend is,
kerf ik in al mijn hout dat het de verwondering
is over het weinige dat ik weet maar
zoveel van houd.
[© MN, in ‘De man en zijn ziel’. 4 februari 1949 – heden. Afbeelding: schilderij van de Iraakse kunstenaar Vian Sora. (Warm) “Reflections”. In my soul is a temple, an island of the mind, where I kneel today. Ach, zo slecht zit ik nog niet in elkaar. Ik plaats het nu reeds, want ik ga op vakantie en heb tot en met 9 februari geen Internet, komen mijn arm en nek ook meer tot rust aangezien ik de pc maar niet weet te laten voor wat hij is. Geen surfen, geen weblogs, geen emails.
Ergens in Katwijk aan Zee brandt een licht waar ik zestig jaarringen zal tellen.
Met een speciale energiekaars voor Yvette en allen die ‘hard times’ kennen. We moeten vooruit!
Bij uitzondering twee gedichten; zie, als je wilt, ook hierna, voor het in de vergeethoek raakt.]
30 opmerkingen:
Het is de verwondering, ja.
Mooie dagen toegewenst!!!
Alvast van harte gefeliciteerd en heel veel rust, warmte en mooie momenten toegewenst met het licht aan zee,
liefs
Danny
Wens je morgen, een zeerijke, zichtvolle zestigste geboortedag 'jongeman':-))
Geniet!
Zoen: Isolde*
Gefeliciteerd virtuele vriend
Arendsoog en kapitein Rob meedragend op je gedachte. We blijven jong van geest mede door hun..
Fijne dag
Beiden van harte gefeliciteerd!
Mooi plaatje met mooie kleuren..
* Zet ff muziekje op* http://nl.youtube.com/watch?v=cgijwhDuNbQ
Ik moet zeggen dat hun album destijds mijn bijbel was.
en dat ik nu twijfelde welke ik zou 'draaien'you tube heeft voor mij geselecteerd.
FeeX
van harte gefeliciteerd broer en zus.
Novelle
Alvast van Harte, Marius. Geniet van je vakantie en de afzondering.
Marius, de 2 laatsten, echte pareltjes,
zowel de schilderijen als de gedichten.
"geniet, genoot, genoten"
dat is wat ik hier deed en doe.
lieve groet, aan beiden,
ria
ps. Ik heb nu een gastenboek
daarin vind je mij gemakkelijker thuis!
Mag ik je eens begroeten?
Gefeliciteerd !
Gefeliciteerd !
;-))
En heeeel veeeeel plezier.
lieve marius, mijn hartelijke en warme gelukswensen en felicitaties!
en een welverdiende vakantie, waar je kan vieren dat je bènt.
rijk aan taal èn de liefde voor zoveel, maar wat is het soms moeilijk te kijken naar alleen dat wat we hebben en niet dat wat we (denken?) niet te hebben...
moet denken aan het liedje 'morgen ben je jarig en ik weet wat je wilt hebben'... (want willen we niet allemaal hetzelfde?)
geniet, lieve woordenvriend, je bent in mijn gedachten.
ook de hartelijke felicitaties voor dat wollige meiske!!!
ik wens jou een hele fijne verjaardag toe marius, en geef je lijf je arm en je nek wat rust.
geniet van je vrije tijd,
dikke knuffel
xxx
klaproos
Van harte! *smak smak smak* Een mooie dag gewenst, misschien zelfs wel met sneeuw...
"dat het de verwondering
is over het weinige dat ik weet maar
zoveel van houd."
Schitterend slot ! En twee héél mooie logjes. Zo mooi blauw ;-) Kan het niet laten om "Bleu, bleu, le ciel de Provence. Blanc blanc blanc le goéland, le bateau blanc qui danse" te horen spelen in mijn hoofd. Enfin , vakantiesfeer dus en dat is wat ik jullie beiden toewens, een gevoel van zonder zorgen, liefst zo pijnloos mogelijk en écht genietend van samenzijn en al wat er kan/mag zijn. Aan 120 kussen voor Erna en jou begin ik niet, wel 2 welgemeende zoenen. Mogen na die gedenkenswaardige dag, nog héél veel jaren volgen! Van harte !
Haha, zag net 00.00 staan, een wens net op 4 februari. Zat me af te vragen om welk uur jullie geboren zijn ?
Van mij was dat in het speelkwartiertje van de school en aangezien het om nr 5 in de rij ging, ging dat héél vlot ;-)
Van HARTE Marius!!
Prachtige woorden bij je verjaardag.
En natuurlijk nog veel liefdevolle jaren!
ORENDA
wate een prachige afbeelding toon je ons hier weer met natuurlijk ook een hele mooie tekst.
Prettige vakntie, geniet!
Lieve jarige broer (en zus)
Ik liep heel wat blog-info achter maar ben weer bij gelezen, gelaafd door jouw liefdevolle ( daar zit de liefde bij jou) woorden.
Een plezierige, rustige en voor jou herstellende verjaardag samen in Katwijk, arme Simeon.... Maar (goed dat je even weg bent van dat ding (de pc).
Marius een verjaardagsknuffel en veel liefs, Joke (SB)
PS. Ik ga daags na Pasen tot vrijdag ochtend.
Er is er een jarig
hoera hoera
alle gekheid op een stokje: gefeliciteerd Marius!
De tijd gaat snel.
Ik hoop dat jij,
dat jullie
genoten hebben.
Uitgewaaid en wel,
met frisse moed
er weer tegenaan.
Lieve groet,
ria
Mooie tekst! Groetjes,
Een prachtig beeld met kleuren waarvan ik hou.
Je gedicht straalt hoop uit voor iemand die al veel verloor.
Het deed me goed dit te lezen.
Geniet van alles om je heen
en vergeet je schrift of je stuk hout niet om erop te schrijven zodat wij gretig kunnen lezen!
Wat kan ik hier nog aan toevoegen, Marius?
Doe jij eens een poging ...
Uvi
mooie plaat,
mooie zinnen,
en zestig
is mooi
om opnieuw
te beginnen...
; )
> Dank voor alle mooie en warme blijken van genegenheid. Het doet me (opnieuw) denken aan de betrekkelijkheid van wat wij 'virtueel' noemen - ik zou het eerder 'een vlucht uit de verbeelding' noemen en precies dát doet me denken aan aan wat ik nog niet heb geschreven, namelijk "De geschiedenis van de vriendschap". En terwijl ik dit laatste, vanuit mijn gezichtshoek, veelzeggend vind voor de betekenis van onze weblogs en de onderlinge relaties, gaan mijn ogen langs de boekenkasten want ergens moet er een roman staan: "De geschiedenis van de liefde" van Nicole Krauss - het is vreemd te ervaren dat je weet iets te hebben dat je niet kunt vinden, maar zodra ... zodra mijn vingertoppen, die vrijmoedig al de hier verzamelde ruggen betasten, bij het gezochte boek van deze in Brooklyn wonende schrijfster zijn geland want het kan onmogelijk zijn verdwenen, zal ik haar herlezen en er werk van maken om 'gehoord' te worden. En zo heb ik sinds mijn afwezigheid van zeven of acht dagen ongemerkt mijn eerste logje geschreven aan de staart van jullie reacties, alsof het een vlecht is waar ik een klein elastiek om bind zodat de schoonheid behouden blijft, maar ongezien omdat al zovele dagen zijn verstreken. Dagen van pijn en comfort, van vriendschap en heimwee. Wanneer ik morgen mijn echte werk weer hervat, ga ik niet meteen 'plank gas' - ik ben per slot geen Sven Kramer - maar zal ik traag verkennen hoe weer op dreef te komen. Eerlijk gezegd, ik heb nog geen flauw idee wat de nieuwe morgenstond mij brengen zal en dat is iets dat we met elkaar gemeen hebben: het ongewisse verloop van de nieuwe dag, óf en hoe we die van de persoonlijke kalender zullen scheuren.
welkom thuis:)
wat heerlijk je woorden (weer) te lezen,
liefs
Danny
De nieuwe morgen
De nieuwe dag
De dichter die weer verschijnen mag
Ochtengloren rijk aan taal
De vriendschap die hij deelt
met ons allemaal;-))
Succes Marius!
Isolde*
Van harte gefeliciteerd lieve Marius!
Geniet van deze eerste dag van de rest van je leven, en dat moge lang zijn!
Kom, laat ik je even aan het lachen brengen:
Het lijkt misschien wel dom
als verjaardagscadeau
een gom.
Maar als je heel goed wrijft
verdwijnt elke rimpel
van je lijf
© dichterbij
*wink, big smile*
Even 'achterwaarts' gelezen ;-) en naar een recensie gezocht en dit gevonden : "De geschiedenis van de liefde is een boek over boeken en over hoe die boeken je leven kunnen beïnvloeden. Maar ook over liefde, verlies en verlangen."
En wat ik al dacht bij je volgend logje : Dichter en mens Marius blijft heel goed zichzelf. In alle opzichten. En je hebt groot gelijk wat de betrekkelijkheid van de "virtualiteit" betreft. Stof genoeg daar voor een héél lang schrijfstuk !
"alsof het een vlecht is waar ik een klein elastiek om bind zodat de schoonheid schoonheid behouden blijft" schrijf je over de reacties. Prachtig beeld en dan denk ik aan jouw lange haar en vraag me af of iemand dat al eens gevlochten heeft, want daar mag dan wel eens een mooie bloem (witte roos ?) ingestoken worden voor jou.
Marius, bedacht net nog : spijtig dat dit schilderij geen zijden sjaal is. Zou prachtig zijn voor Erna ;-)
Nog van harte Marius, ik ben te laat.
Mijn vader had de eeste drukken van Winnetoe, en weet je toen mijn moeder verhuisde had ze al die boeken aan de kerk gegeven.
Pffff...wist zij veel;-))
Een reactie posten