De vierde editie van mijn Newspaper from the island at Rozendaal.
19 opmerkingen:
Anoniem
zei
Werkelijk wonderschoon newspaper gebeuren weer hier. Facinerend, gevoelvol, boeiend, en vooral zo van JOU! We kunnen er hier het weekend wel mee vooruit Marius;-)) Alhoewel ik me in de prachtige vernieuwde, veelbelovende Hermitage in Amsterdam begeef dit weekend. Waar is de mensheid zonder schoonheid, kunst en literatuur? Juist, nergens!;-))
*glimlach*
noot: Zwemmen in de zee des doods -van David Rieff- gevonden bij de bibliotheek, ben er blij van;-))
Ik wens je bemoediging in je pijn en veel inspiratie/plezier bij het ontwerpen van de volgende krant. Goed weekend!
ik denk dat je 'm toch maar uit moet gaan geven, dat leest wel zo makkelijk.
vooral het verhaal over de kortstondige ontmoeting met peter bleef me bij (ok, en de optimel ; ) en ik denk, is dat belangrijk? dat je je herinnert (precies) hoe of wat? of is het belangrijker (..) dàt jullie dat moment deelden? maar mss denk ik te simpel..
De eerste keer dat je je schouders ophaalt kan toeval zijn, omdat je toevallig snel ergens ánders heen moest. De tweede keer moet je ff goed nadenken, de derde keer is het bijna funest.
En dan duurt het ook niet lang meer of je investeert 'emotioneel' ook niet meer in de ander. Ja en dan, wanneer de ander dat niet opmerkt, is de catastrofe compleet!
Maar Rode ster, of je dan ook direct al zo snel wég moet... Altijd eerst nog even kijken hoeveel duiten je zelf in het zakje hebt gedaan. De bekende balk in het eigen oog. Anders herhaalt zich het hele verhaal tot 'Sint Juttemis', daar kun je op wachten...
lieve marius, op een dag als vandaag is het heerlijk om met je krantje buiten te zitten onder het genot van ene kop koffie en de gierzwaluwen dei voorbij scheren .
Sapere aude, meestal denk ik meglio tacere, maar bij de derde strofe van je gedicht is mijn visie : jouw charisma Marius, kan niemand je afnemen en wie je diepe fijngevoeligheid heeft ervaren, vergeet dat nooit ofte nimmer. Fijn weekend, lieve vriend ! (ps "zeker goed genoeg" voor een bundeling lijkt me een beetje een understatement ;-)
Ps Wat die onbewuste wepsensteek betreft : draai het eens om en dat hij zegt : ik weet niet hoelang ik nog leef... (denkend aan veel jammerlijke auto-ongelukken bvb) Dan voel je al vlug geen wespensteek meer denk ik , that's life. Héél blij dat hij komt en ik hoop erbij blijvend een zeer goed contact !
> Dank, veel dank. Ik dacht op weblogbezoek te gaan, maar de acupunstuur 'verpest' het. Dit was de derde keer, maar telkens voel ik me beroerd van de pijn. Ik weet niet of ik dit wil en kan, ga maar naar bed.
Rustig maar Marius, neemje tijd. Niemand loopt hier weg. Het is hier veel te mooi. Maar 't is wel vervelend voor je. Hopelijk slaap je de pijn er wel uit. -duim duim duim voor je-
Eindelijk eens tijd kunnen nemen om op de andere computer te kijken en gemerkt dat ik de pagina over De verloren zoon, van Rembrandt niet had kunnen zien. Schilderij dat ook in De kunst van het geluk van Christophe André kwam. Het geluk gaat voor, eventuele negatieve gevoelens uit het verleden kunnen gewist worden, hoop dat het verder Carte blanche kan blijven met Olivier ! Duim voor een goed contact. Je bent in vakantie schreef je. Hoop dat je het daar goed hebt ! Wens je het allerbeste.
19 opmerkingen:
Werkelijk wonderschoon newspaper gebeuren weer hier.
Facinerend, gevoelvol, boeiend, en vooral zo van JOU!
We kunnen er hier het weekend wel mee vooruit Marius;-))
Alhoewel ik me in de prachtige vernieuwde, veelbelovende Hermitage in Amsterdam begeef dit weekend.
Waar is de mensheid zonder schoonheid, kunst en literatuur?
Juist, nergens!;-))
*glimlach*
noot: Zwemmen in de zee des doods -van David Rieff- gevonden bij de bibliotheek, ben er blij van;-))
Ik wens je bemoediging in je pijn en veel inspiratie/plezier bij het ontwerpen van de volgende krant. Goed weekend!
X
Cath*
ik denk dat je 'm toch maar uit moet gaan geven, dat leest wel zo makkelijk.
vooral het verhaal over de kortstondige ontmoeting met peter bleef me bij (ok, en de optimel ; ) en ik denk, is dat belangrijk? dat je je herinnert (precies) hoe of wat?
of is het belangrijker (..) dàt jullie dat moment deelden?
maar mss denk ik te simpel..
mooi weer, alles. ook het 'oude gedicht'.
in ontroering gelezen,
fijn dat hij komt,
alle liefs
Danny
.
Ik wou,
ja ik wou
dat ik een afwezige vader was.
Eentje
om naar te verlangen.
Nu
heb ik ze gepamperd
en de fles gegeven.
Zelfs mijn haven en goed.
Meer nog, de tijd.
Mijn tijd
zodat ze me kunnen haten.
Een te dichte vader
kan je zoveel makkelijker
loslaten.
.
Ik ben een verloen zoon, of meer vergeten denk ik. Ik vergat hun ook op den duur.
Het weglekken van praten is iets engs. Ik heb het twee keer meegemaakt in mijn leven, en was toen snel weg.
'Dream from Gaspëcie' is een schittend werk.
weglekken van woorden:
De eerste keer dat je je schouders ophaalt kan toeval zijn, omdat je toevallig snel ergens ánders heen moest.
De tweede keer moet je ff goed nadenken, de derde keer is het bijna funest.
En dan duurt het ook niet lang meer of je investeert 'emotioneel' ook niet meer in de ander. Ja en dan, wanneer de ander dat niet opmerkt, is de catastrofe compleet!
Maar Rode ster, of je dan ook direct al zo snel wég moet...
Altijd eerst nog even kijken hoeveel duiten je zelf in het zakje hebt gedaan. De bekende balk in het eigen oog.
Anders herhaalt zich het hele verhaal tot 'Sint Juttemis', daar kun je op wachten...
Mooi Marius, je bent zo fantastisch
bezig.
Het ziet er geweldig mooi uit.
Orenda
Marius heb je het boek van Henri Nouwen over de verloren zoon wel eens gelezen?
Inderdaad ook met ontroering gelezen, lieve dichter. Hoe doe je het toch? Om steeds weer de ziel te raken?
Dankjewel dt je bestaat... gewoonweg.
Komt er ook een grote bundeling van?
een soort Whisperings gebundeld?
het is er zeker goed genoeg voor.
lieve marius,
op een dag als vandaag is het heerlijk om met je krantje buiten te zitten onder het genot van ene kop koffie en de gierzwaluwen dei voorbij scheren .
dank je wel ,
xxx
Sapere aude, meestal denk ik meglio tacere, maar bij de derde strofe van je gedicht is mijn visie : jouw charisma Marius, kan niemand je afnemen en wie je diepe fijngevoeligheid heeft ervaren, vergeet dat nooit ofte nimmer.
Fijn weekend, lieve vriend !
(ps "zeker goed genoeg" voor een bundeling lijkt me een beetje een understatement ;-)
Ps Wat die onbewuste wepsensteek betreft : draai het eens om en dat hij zegt : ik weet niet hoelang ik nog leef... (denkend aan veel jammerlijke auto-ongelukken bvb)
Dan voel je al vlug geen wespensteek meer denk ik , that's life.
Héél blij dat hij komt en ik hoop erbij blijvend een zeer goed contact !
in de avondkrant gebladerd.
ik hou meer van beeldjes kijken, en daaraan heb ik al plezier genoeg.
Mooi bezig.
groeten ludo
Leuk die "krantenweg " die je bent ingeslagen.
Ik vond het ook verrassend een menu te lezen.
Schrijf maar kranten vol: ik zal ze lezen!
> Dank, veel dank. Ik dacht op weblogbezoek te gaan, maar de acupunstuur 'verpest' het. Dit was de derde keer, maar telkens voel ik me beroerd van de pijn. Ik weet niet of ik dit wil en kan, ga maar naar bed.
Rustig maar Marius, neemje tijd. Niemand loopt hier weg. Het is hier veel te mooi.
Maar 't is wel vervelend voor je.
Hopelijk slaap je de pijn er wel uit. -duim duim duim voor je-
ben het helemaal met Marieke eens,
hoop je hebt mooie muziek aan staan en laat je je vandaag ook een beetje dragen door tedere tonen
en warme klanken,
heel veel liefs en kracht,
Danny
Eindelijk eens tijd kunnen nemen om op de andere computer te kijken en gemerkt dat ik de pagina over De verloren zoon, van Rembrandt niet had kunnen zien. Schilderij dat ook in De kunst van het geluk van Christophe André kwam.
Het geluk gaat voor, eventuele negatieve gevoelens uit het verleden kunnen gewist worden, hoop dat het verder Carte blanche kan blijven met Olivier ! Duim voor een goed contact.
Je bent in vakantie schreef je. Hoop dat je het daar goed hebt !
Wens je het allerbeste.
Een reactie posten