Goodbye my darling
De liefde heeft mijn botten
niet gekraakt, al trilt mijn hart bij
haar gaan, ik sta stevig in de wereld.
Jaren van saamhorigheid, maar ook
van veel lelijkheid hebben het huis in
vlammen gezet, maar de geboren eenheid
heeft het gewonnen, niet de vijandschap, die
heeft ons de weg terug gewezen, en ieder,
in het harnas van het eigen lichaam
gaat de terugtocht en kiest een eigen weg.
Hoe broos is alles wat liefde heet, maar
laten we beiden dat pad maar gaan
want als ons verleden een hart had,
zullen we dat ook nu niet verliezen, geen triomf,
maar verpulverde verlorenheid? Neen.
Het is wel een nederlaag, zoals Hagar Peeters
schreef, maar we gaan nu een andere weg, al laat
het verleden ons niet los, dat bewaren we in ons lot.
[© MN, in ‘Het eigen lot’, schatplichtig aan Hagar Peeters, ‘Loper van licht’. Voor Chrisje die nu, 20 januari 2010, verhuist. A poet’s past. Dit gade te slaan …. Afbeelding: “Cradle” by Flying Ideas.]
De liefde heeft mijn botten
niet gekraakt, al trilt mijn hart bij
haar gaan, ik sta stevig in de wereld.
Jaren van saamhorigheid, maar ook
van veel lelijkheid hebben het huis in
vlammen gezet, maar de geboren eenheid
heeft het gewonnen, niet de vijandschap, die
heeft ons de weg terug gewezen, en ieder,
in het harnas van het eigen lichaam
gaat de terugtocht en kiest een eigen weg.
Hoe broos is alles wat liefde heet, maar
laten we beiden dat pad maar gaan
want als ons verleden een hart had,
zullen we dat ook nu niet verliezen, geen triomf,
maar verpulverde verlorenheid? Neen.
Het is wel een nederlaag, zoals Hagar Peeters
schreef, maar we gaan nu een andere weg, al laat
het verleden ons niet los, dat bewaren we in ons lot.
[© MN, in ‘Het eigen lot’, schatplichtig aan Hagar Peeters, ‘Loper van licht’. Voor Chrisje die nu, 20 januari 2010, verhuist. A poet’s past. Dit gade te slaan …. Afbeelding: “Cradle” by Flying Ideas.]
19 opmerkingen:
Ik ben er stil van geworden, Marius
Aan ieder van U, vrede op uw weg.
ria
sterkte. allebei.
ps klopt je mailadres nog? ik kreeg een standaard ik ga overopietsanders mailtje terug?
Hoe broos is alles wat liefde heet
maar juist die kwetsbaarheid kent haar eigen kracht:))
Verdrietig, maar misschien ook iets van opluchting. Kans op ruimte en licht, gecreëerd door de nieuwe afstand, misschien? Hopelijk vind je je draai in het straks lege huis.
@inge: andere provider maar wel zelfde gmail adres, begreep ik.
Ons verleden heeft mss een hart, en mss ook niet, maar ons hart heeft wel een verleden, en dat dragen we altijd mee.
.
Zou de warmte
tussen de deuren nog dezelfde zijn?
De kleuren en het licht?
Of zit er in de kieren
een geheugen dat de scheuren
lijmt tot een nieuwe mozaïek?
Un trompe-l'oeil?
.
mooi gedicht...maar waar het over gaat is natuurlijk minder...
sterkte
Bewonderenswaardig dat je op zo'n manier met deze ingrijpende veranderingen omgaat. Al zal het daarom nog niet minder moeilijk zijn.
Ik hoop dat op deze weg, het lot je gunstig gezind mag zijn.
Chrisje kan dit bewaren als een mooi en pijnlijk document aan haar als je partner, levensgezel in al die jaren samen.
De afbeelding is prachtig en ontroerend Marius!
X
Cath*
Als mens zijn we altijd in een wordingsproces met alle mogelijke innerlijke transformaties.
Moge je nog heel veel kwaliteitsvolle tijd gegund zijn om aan dat boeiend proces verder deel te nemen.
http://www.youtube.com/watch?v=Vbg7YoXiKn0
liefs
Danny
Ik hoop dat het je goed gaat, Marius.
Goedenavond.
Marius en Crisje..jullie hebben veel bereikt door op deze manier uit elkaar te kunnen gaan. Liefde die er eens was blijft uiteindelijk bestaan.
Welk hart heeft geen littekens.
yvette
Nog nooit zo'n raak gedicht gelezen over wat zich allemaal in een huwelijk kan afspelen en hoe het eindigen kan.
Goed weergegeven Marius!
Velen zullen zich erin herkennen, vrees ik...
-een trillend hart, bij haar gaan...-
Dan sta je even in ademnood
op een vluchtheuvel
kijkt haar na, er sterft een droom
onherroepelijk in je binnen
...en je laat haar vrij, je laat haar
vliegen op de mooiste rozen die er waren
zie je, ze neemt haar stralende vlucht.
En zélf neem je vandaag
of morgen- geruisloos het pad terug
naar je eigen leven; en zo mijn vriend
zoek je opnieuw je 'weg naar Rome'
naar een ander leven, een zachter
'welkom thuis'
-in eigen hand geborgen-
*ontvangen*:-))
C*.
*zucht*
Maar ondanks alle pijn kiemt hier toch het begin van een nieuw leven... en dat wist jij mooi te verwoorden!
Ik schreef het reeds dat het me raakte maar vergat dat ik erg hou van het beeld erbij.
Het raakt me!
Een reactie posten