Pagina's

vrijdag, december 03, 2010


Je gaf me zoveel goeds mee

Plots verschijnt mijn moeder,
ze lijkt wel geprogrammeerd in mijn ziel,
maar dat was toch andersom?

Weet je dat ik vaak dacht, ‘kon ik
maar even om je roepen, of Erna bellen’,
“verdomme, die zijn er ook niet meer.”

Dit jaar kwam er een beukenboom voor je dochter,
over twee jaar is het veertig jaar geleden en
dan eer ik je met een eik, maar wil je

liever een andere, fluister me dat dan in,
gewoonlijk leef ik met alle zintuigen die je
schonk, “Ja mam, de beste komen van jou.”

[© MN, ‘IM Mimi, 13 mei 1923 – 3 december 1972. Al 38 jaar begraven in Maliskamp, bij Rosmalen.
‘De ooievaar’ bracht me ruim een uur later dan mijn in april 2009 overleden tweelingzus.
Photo: “Oak” by Leszek Bujnowski.]

14 opmerkingen:

Walter zei

Ik lees en ik denk...
En dan groet ik je maar.
Goedemorgen Marius.

klaproos zei

heerlijk marius,
dat zijn fijne dingen om te erven hé:-)
xxx

Lut zei

altijd zo fijngevoelig attent en mooi, het eerbetoon voor je moeder en Erna erbij nu, prachtafbeelding (ze gaven je allebei zovéél goeds en jij geeft het verder door, dank je wel, zo blij dat jij er bent !)

Anoniem zei

Prachtig geschreven maar vooral fijn dat je een moeder en een zus had die je lief hadden.Zoveel mensen ontberen het.Fijne herinneringen aan mensen die je lief hebben gehad.Ze halen telkens als je om hun hebt gehuild ook weer de glimlach op je gelaat.Want binnenin je zijn ze er nog.

groetjes van Novie

Anoniem zei

Mooie wederkerigheid, Marius.

De donkerte van dit tijdstip nodigt uit tot het ontsteken van de kaarsen.

Eén speciaal voor jou.

Lief S

Anoniem zei

in je ziel,
in je hart,
in je dromen,
vergeten doe je ze
nooit meer.....
we koesteren de herinneringen
Lief dit eerbetoon Marius

Bloem

elly zei

Wat een liefdevolle ode aan mam.

gerdaYD zei

Die slotzin... je deed me met je mooie gedicht aan mijn moeder denken, je hebt precies verwoord wat je voor een helaas verdwenen mama voelt, lieve Marius, ze is en blijft geprogrammeerd in de ziel!

De meester dronk een beetje
de leegte van
de gedichten weg
dat op kaart was gezet.

De leegte was de kaart
van het gedicht
die de innerlijk mens
gouden woorden gaf.
© P-TER

Danny zei

liefdevol-vollr-volst..mooi en in warme wortels,
liefs
Danny

inge zei

kippevel.
en ergens een triest gevoel, want verre van dit voel ik voor mijn moeder.
en ik kan alleen maar hopen..

marieke zei

Je zo geborgen te weten Marius, in waar je vandaan kwam... maar dan moet het gemis bij tijden bitter en inmens zijn; toch zal er een vrouw zijn érgens...een verwante en even toegewijde ziel, waarin het veilig wonen is nu en later...
Ik wens je behouden vaart en een Goede Thuiskomst!

~

Inge:
tussen mij en mijn moeder was het ook héél "verre van dit", zoals jij het noemt. Maar ooit ga je begrijpen, worden de randen zachter, tijdens het leven of vlak daarna...vertrouw er op dat de dagen milder worden, laat de hoop niet varen al hoef je niet zelf te sturen, het levensschip weet zélf de weg. lieve groet, marieke

Anoniem zei

Heel mooi en gevoelig....
Groeten Joke

Anoniem zei

Mooi!

X

Cath*

ria39 zei

Relaties moeder-dochter vind ik zo normaal,
Relaties zonen-moeder,
zijn voor mij heel speciaal.
Zonen die dikwijls intelligenter
geworden zijn door hun studies, maar toch
de kleine jongens blijven van hun geliefde moeder.
Ik heb ook twee zonen, ik weet waarover ik spreek.
Twee dochters heb ik ook,
Halleluja

liefs Marius,
ria