Het is de reis die je maakt, of breekt
Soms kom je tot de ontdekking, dat het begrip waardigheid niet meer de vlag kan zijn die een en ander dekt, maar juist zorgt voor oponthoud en pijn. Op een gegeven moment voel je aan, dat wat je vasthoudt, een schijnwereld is en op datzelfde ogenblik sta je, onverwijld, met lege handen. Ik koesterde al lang geen illusies meer, zo dwaas was ik niet, maar wel een soort wederkerigheid in emotie, totdat een bepaald gebeuren je doet inzien dat je het allemaal niet goed hebt begrepen. Pas dan word je wakker, even in ontgoocheling maar toen ik doorhad met iemand te spreken gelijk Pontius Pilatus, werd het een verlossing.
Het huis is verkocht. Vandaag, 1 augustus, was de overdracht. Een zomerse dag.
1 Augustus markeert een tijdperk in mijn bestaan. Alles dat mij aan Rozendaal bond of herinnerde, behoort nu definitief tot het verleden. Ik dien de waardigheid door alles, incluis personen, los te laten want wat niet meer bijeen te houden was, vormt immers de basis voor wat vandaag is ondertekend.
Ik was er niet bij. Ik was extra vroeg uit de veren om de overdracht per volmacht te kunnen regelen. Maaike hielp mij als eerste voor ’t geval ik terstond naar Arnhem zou moeten, maar al snel bleek ik ook terecht te kunnen bij een van de lokale notarissen. De sleutel op de post, de doorgeseinde meterstanden naar Essent en wie daar ooit woonde, daar kraait geen haan meer naar (behalve ik).
Tussen parkeerplaats en wegdek ligt een gemetselde regengoot. Ik stapte uit de auto en rechtstreeks in de cabrio. Toen ik eenmaal zat, gleed de rolstoel onmiddellijk naar achteren, schokte enkele keren in de goot en wierp me er achterwaarts uit. Was er een auto aangekomen, dan had hij pardoes mijn vogelkop eraf gereden.
Later vertel ik nog wel over ’t nieuwe boek van Maarten ’t Hart waarin ik was begonnen te lezen na Nolens en Van der Heijden. Nu lees ik de sensatie uit 1963, De wegen van de wereld van Nicolas Bouvier. Het meertje is als een spiegel van donkergroene hoogglanslak, het glinstert zo mooi. In de verte het geronk van een eenmotorig vliegtuig, een typisch zomers deuntje. Daar zit ik dan met een zak vol duiten.
[© MN, Een historische dag. Mijn kleine wereld, met twee foto’s van het zojuist vermelde boek.]
13 opmerkingen:
De wegen van de wereld ...
The windows of the world are coverd with ...
(prachtige song door Diona Warwick)
Wat een dag voor je Marius, zeg dat.
De kopers van jullie huis, krijgen een juweel in handen.
Hoop dat ze zich dat realiseren:-))
En dan die duiten, tja, kon je er maar je gezondheid en balans mee terug vorderen. Wat zou ik je dat gunnen lieve schat*
Cath*
Er is nog een leven te gaan Marius, geen schijnleven, maar een werkelijk leven, een leven in het licht van de waarheid en wie weet naar welk 'thuis' dat leven je nog brengen zal.
'Donkergroene Hooglanslak':
... mag het ook nu, Lichtgroene Hoogglanslak - voorjaarsgroen, zo pásgemaaid grasgroen - zijn met 5 deuren, een dakje bovenop en 4 wielen er onder? Met mij aan het stuur en mag ik je dan voorzichtig naar al de plaatsen brengen waar je graag heen zou gaan?
Ja, het oponthoud is voorbij, de sleutel ingeleverd. Plaats en personen behoren tot het verleden zoals je zegt en laat het voor wat het waard is... Laat je Achilleshiel genezen, verwijder de giftige pijl. En kijk vooruit, kijk naar buiten naar daar waar het licht zich bevindt en laat dat licht binnenstromen in de ruimte die straks, éven na vandaag, heus vrij komt, nu er eindelijk 'helderheid' gekomen is.
Tja, Pontius Pilatus:
...pas op ... ook ík zal je telkens naar 'de waarheid' vragen. De waarheid die altijd ondubbelzinnig en enkelvoudig is en áltijd boven water komt en waarvan men niet weg kan kijken, zelfs niet wanneer het hart álle omwegen kent. De waarheid, die ene weg die jij het liefste gaat en nóg...nog steeds mag ik - op mijn manier- met je mee: dichtbij, misschien nietig maar tóch als een kleine troost, een steeds aanwezig lichtje in het donker.
Dank je.
Ja, dát ben ik volslágen met Cath eens Marius:
- kón je daarmee maar je gezondheid en je évenwicht 'terug vorderen'.
"Goed gesproken, Cath".
Bij het lezen overvalt me een gevoel van weemoed.
Maar dat woord draagt ook moed in zich. Ik hoop dat het jou evenzo gaat Marius. En dat de moed mag overwinnen.
Gisteren in mijn dorp geweest.
De plekken en nesten uit mijn jeugd getoond aan m'n kleinkinderen.
Mijn dorp is leeg geroofd.
Enkel in mijn hoofd ligt het nog intact te waken over m'n kindertijd.
Ik sluit voortaan mijn ogen
om het beter te zien en te ruiken.
Dit nest, ik heb het al meerdere keren aan m'n kinderen gevraagd, het niet te verkopen.
Geld vervangt geen nest.
Ik hoop dat na mij, in de nabije jaren, mijn dochter en kleinkinderen hier komt nestelen.
Marius,
ik moet u tegenspreken: laat je verleden niet achter.
"Alles gaat voorbij, behalve het verleden. - Luc Huysse."
Als wij het verleden vergeten, vergeten we onszelf, ons leven.
Hebben we niet bestaan.
Uvi
.
Missemburg, vrijdag 11 september 1998
pag. 831
Tja, en toen moest ik aan u denken, Marius.
Ik wens u een mooie dag.
PS.
Sorry, voor die dubbele reactie.
Verwijder de eerste aub.
NU Marius
het verleden is een misleiding
de toekomst een illusie
NU Marius
Lieve Marius,
Proficiat....
1 een zorg minder.
Dat er nog velen moge volgen.
Liefs , Joke (Ehv)
De duiten,
kunnen misschien
anderen helpen,
genezen, leven,
zoals misschien
in de Hoorn van
Afrika.
Ben ik te vrijpostig,
lieve Marius?
echt ik meen het goed.
"Wat ge voor de
minsten van de Mijnen
hebt gedaan, dat hebt
ge voor Mij gedaan."
sterkte Marius,
ria39
Goede reisliteratuur dus. En er is nog een vervolg op las ik.
Gezondheid en geld, hm. Torenhoge schulden zouden jij en ik hebben als we onze gezondheid ermee konden vrijkopen en al die van zoveel zieke vriend(inn)en en familie hier. Al blij dat de behandelingen en de professionele zorg voorlopig nog betaalbaar zijn.
Wens je goede pijnafleidende lectuur.
Even tussen het lezen door , een mooi virtueel beeldentuinbezoek. Wens je een mooie dag. http://www.youtube.com/watch?v=STfRoI2GlGk
Het bewaren van herinneringen zit niet in zolders,laden, doosjes, maar in het ongewisse dat brein genoemd kan worden.
Einstein zei ooit Als wij als mens goed doen omdat we angst hebben om gestraft te worden, of in de hoop een beloning te verwachten is het met de mensCH slecht gesteld.
Een huis, een thuis,het is wat het is, niet meer of minder.
De plek waar mijn kinderen gewoond hebben is nu van mij,Erg veel ruimte om te vullen en is vooral ook opslagruimte van vele herinneringen.
10 jaar geleden nog kaal om te vullen met herinneringen.
Maar goed,het is mijn plek, mijn huis (gehuurd) mijn thuis, mijn ford verdedigd.
Ik woon niet verkeerd, dat zeker niet, ik had niet gedacht dat ik hier langer dan 5 jaar zou wonen.
En investeer hooguit in 5 jaar.
De ark van noach betekend roeien met de riemen die je hebt.
Als Feex zijnde zou ik meer inslaan ivm voedselhierarchie. maar goed... De ark schijnt ergens beland te zijn and life went on..
Ik ben blij dat je nog online bent.
Ik ben pas geleden bij een 100 jarige op visite geweest,ben er hooguit een jaar werkzaam geweest, maar ze bewaarde altijd de spreuken voor mij van de kalender bond zonder naam.
Het is al wat jaren geleden,en directe herkenning was er niet direct gaf ze ook toe, maar toch bijzonder dat ze nog steeds zo was zoals ik hoopte, wel wat ouder,en herkenbaar zoals ik hoopte.
Ik denk dat het recept van ouder worden iets is van gelatenheid en levenslust.
Hetgene waaraan je je vast kunt klampen, of juist toe kan geven.Muren en grenzen.
Berlijn, verdeelde stad
Zo sterk als je moet zijn, zo zwak als je kunt zijn? building walls http://www.youtube.com/watch?v=i839LKLlY_Q
So good!
FeeX
Beste Marius, na je een tijdje niet gelezen te hebben (vakantie), las ik je nu weer, en wat inspirerend je boodschappen. Net als jij leef ik met boeken en schilderkunst, maar misschien dan net weer op een andere manier. Het lezen van het requiem van A.F.Th., ik durf dat (nog) niet aan, maar over 'de sensatie van 1963' zal ik mij wellicht buigen op jouw aangeven.
Een reactie posten