Van het donker naar het licht
Alhoewel vaak wordt gezegd, dat we fantasie en werkelijkheid niet met elkaar dienen te verwarren, betekent de fantasie toch soms de hunkering naar een bepaalde werkelijkheid. De heimelijkheid van een verlangen wordt daarom mogelijk wel eens ten onrechte gezien als de onschuld van de fantasie. Dat niettemin, als verweer, wordt volgehouden dat het slechts fantasie is, komt door het taboe op openhartigheid over menselijke begeerten. Alles dat wij ons op dit kleine maar overal doordringende vlak verbeelden, is de uitdrukking van een verlangen; we weten echter - en misschien is dat een gelukkig feit - dat vele verlangens niet te vervullen zijn. En zelfs dit, sommige verlangens laten we het liefst onvervuld, omdat we niet weten of een bepaald verlangen uiteindelijk toch niet alleen toebehoort aan de geest. Misschien is het een kwestie van innerlijke vrijheid, anderen zullen denken, het is een kwestie van hygiëne, van innerlijke beschaving en dat alle zondige gedachten moeten worden onderdrukt. Het seksuele deel van ons bestaan blijft vaak een en al geheimzinnigheid. (Maar over de betekenis van de verstrooiing is nog lang niet alles gezegd, en allerminst over het grote belang van de fantasie, de verbeelding.)
[“The living memory” by Marica Tanphaichitr]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten