Whisperings of the Soul. Een weblog over de hobbelige, onvoorspelbare weg naar ouderdom.

Het einde als begin

Toen ik uren later bij Il Songo, een volledig Italiaans georiënteerde kunstgalerie met boeken en kookingedriënten, die foto zag van Terzani, leek het alsof ik ongeveer hetzelfde zag maar dan decennia later (zie 28 april, “Oosterse sferen”). De oude Tiziano gaat praten over de reis van dat kleine jongetje, geboren in een volkswijk in Florence, het jongetje dat de grote historische gebeurtenissen van zijn tegemoet gaande tijd van dichtbij heeft meegemaakt als schrijver-journalist, de Vietnamoorlog, Cambodja, China, de val van de Sovjet-Unie. Hij leeft nu in zijn eigen kleine Himalaya en wacht op zijn stervensuur. Hij lijdt aan kanker, zijn lichaam lekt aan alle kanten, maar zijn geest is helder. Het einde nadert, maar het is tevens het begin van het verhaal over zijn leven waarover hij met zijn zoon Folco praat, om te zien of ze er uiteindelijk betekenis aan kunnen geven.

“Een mooie gedachte, die natuurlijk al veel mensen hebben gehad, is de aarde waarop we leven te zien als een begraafplaats. Een immens grote begraafplaats van alles wat ooit is geweest. (…) Kun je je voorstellen hoeveel miljarden wezens op aarde zijn gestorven? Die liggen er nog allemaal. (…) We stellen ons begraafplaatsen voor als oorden van tranen en verdriet, omzoomd door hoge bomen. Maar de aarde is een beeldschone begraafplaats. Er groeien bloemen op, er lopen mieren en olifanten overheen. Als je het zo bekijkt, dat je weer deel gaat uitmaken van het grote geheel (….) al kunnen we het met onze geest niet bevatten, misschien is het wel de grote geest die alles bij elkaar houdt.”
Hij lacht.
(pag. 14)

De Italiaanse journalist en schrijver Tiziano Terzani werd geboren in Florence in 1938. Zijn rijke en boeiende leven is door zijn werk als correspondent voor het Duitse blad Der Spiegel nauw verweven met de wereldgeschiedenis. Terzani verblijft van 1972 tot 1997 in Azië en is daar getuige van een aantal brandhaarden van de twintigste eeuw. Hij verslaat de oorlog in Vietnam, maakt in China de ondergang van het communisme mee en beschrijft de hel onder het regime van Pol Pot in Cambodja.Na zijn werk als correspondent trekt hij zich enige tijd terug in de Himalaya en publiceert hij een aantal boeken, dat in vele talen is vertaald.
Folco Terzani werd geboren in 1969 in New York. Hij is filmmaker en maakte onder meer een documentaire over het ziekenhuis van moeder Teresa in Calcutta.

“Zie je dat er een rode draad door mijn verhalen loopt? Het is een zoektocht geweest, gebaseerd op de illusie dat revolutie, politiek en wetenschap de wereldproblemen kunnen oplossen – vandaar mijn engagement, mijn schrijven en mijn poging de mening van anderen te beïnvloeden – die ten slotte heeft geleid tot het besef dat het allemaal geen nut heeft.”
“Wat?! Je kunt toch niet tot de conclusie zijn gekomen dat het allemaal geen nut heeft?”
“Jawel.” …..
(pag. 274)

[© MN, over “Het einde als begin. Gesprekken met mijn zoon over het leven” van Tiziano Terzani, 320 p., uitgave van Primavera Pers 2008, vertaald door Liesbeth Dillo. “Il fine è il mio inizio”. Foto’s van zijn website: www.tizianoterzani.com.]