Meditatie XXIV
Je hart, je intuïtie
Er is een nieuwe dag – misschien zijn we wel blij dat die van gisteren voorbij is en dat we er een nachtje over hebben kunnen slapen.
Laten we daarom rechtop zitten, ons bewust van het ademen – de ogen geloken, gefocust op één bepaald punt in deze ruimte en van daaruit afdalen naar de stilte. De handen open, gelijk een kom.
Er zijn vele goden en idolen die je adoreren kunt. Er zijn diagnoses waaraan je je kunt vastklampen, maar een andere leidsman dan jezelf is er niet, met die je bent moet je ’t doen want er is niemand die het leven van je overneemt.
Er zijn wel anderen op wie we betrokken kunnen zijn.
Laten we hopen op de wederkerigheid, de verbondenheid en de bescherming, want zonder dat ervaren we de schraalheid, de alles wegschurende verlatenheid, terwijl we het dan onmogelijke leven toch moeten leven.
[© MN, in de reeks meditaties. Photo: “To care” by Loïc Lambour. Het lijkt wel of ik ‘gewoon maar’ het oude pad vervolg ofschoon dit rechtsreeks uit eigen ervaring voortkomt, maar heb ik een andere keus dan te trachten dat te doen? Is er een betere weg dan de oude, vertrouwde?]
Je hart, je intuïtie
Er is een nieuwe dag – misschien zijn we wel blij dat die van gisteren voorbij is en dat we er een nachtje over hebben kunnen slapen.
Laten we daarom rechtop zitten, ons bewust van het ademen – de ogen geloken, gefocust op één bepaald punt in deze ruimte en van daaruit afdalen naar de stilte. De handen open, gelijk een kom.
Er zijn vele goden en idolen die je adoreren kunt. Er zijn diagnoses waaraan je je kunt vastklampen, maar een andere leidsman dan jezelf is er niet, met die je bent moet je ’t doen want er is niemand die het leven van je overneemt.
Er zijn wel anderen op wie we betrokken kunnen zijn.
Laten we hopen op de wederkerigheid, de verbondenheid en de bescherming, want zonder dat ervaren we de schraalheid, de alles wegschurende verlatenheid, terwijl we het dan onmogelijke leven toch moeten leven.
[© MN, in de reeks meditaties. Photo: “To care” by Loïc Lambour. Het lijkt wel of ik ‘gewoon maar’ het oude pad vervolg ofschoon dit rechtsreeks uit eigen ervaring voortkomt, maar heb ik een andere keus dan te trachten dat te doen? Is er een betere weg dan de oude, vertrouwde?]
10 opmerkingen:
Geen andere leidsman dan jezelf en met die moet je het doen, even voor mijzelf ingekort.
Dat hoeft niet afgescheiden of eenzaam te voelen. Het is gewoon een kwestie van je eigen verantwoordelijkheid kennen.
Dank voor deze meditatie en verder een "goeie" dag toegewenst!
Marius,
Mensen van wie we houden zijn vaak belangrijke spiegels.
De sterkste en belangrijkste vrouwen in je leven weerspiegelen vaak een aspect van je eigen vrouwelijke energie.
Hetzelfde gaat op voor mannen die in je leven belangrijk waren of zijn.
Soms is het moeilijk deze kwaliteiten en eigenschappen die je in hen bewondert in jezelf te zien.
Wees je bewust dat ze er zijn en dat je ze kunt ontwikkelen.
Een mooie dag met lief S
Misschien hebben we wel heimwee Marius, naar de dag van gisteren en zouden we wel even terug willen stappen. Misschien lukt het ons het mooie uit gisteren vast te houden als een baken, een troostzang van zorg die ons even omringde.
Misschien was gisteren wel een dag die ons door vandaag heen kan dragen, zodat we veilig en wel bij de dag van morgen zullen arriveren.
Misschien hebben we onszelf weer bij de hand genomen om de weg van het hart te volgen, ja onze eigen vertrouwde oude lieve weg, met uitzicht op het nieuwe schijnsel...dáár aan de horizon...overmorgen.
Misschien is er toch iets om reikhalzend naar uit te zien en misschien kijkt er wel iemand vanuit een onbaatzuchtig hart met je mee.
Ik bedoel maar: geen strijd is verloren, geen traan vergeefs en geen kus of streling overbodig.
Ik wens je vandaag in de vrede van je eigen hart te leven en je daarin thuis te voelen, want waar anders zijn we volslagen thuis? (je hebt gelijk, het is zo marius)
liefs, marieke
Het is mooi als de strijd van gisteren de overwinning van vandaag kan worden. Want met die we zijn daarmee moet ieder voor zich het doen.
Het kan onze kracht worden als we niet hopen op wederkerigheid maar er dankbaar voor zijn als het er is.
Maar dat is niet niks en erg moeilijk te realiseren :-)
Een heel goed weekend lieve Marius.
Geen dag is overbodig. Blij zijn dat een dag voorbij is zou voor mij betekenen dat ik niets uit die dag heb weten te halen, en that's just not me. Elke dag is waardevol.
Zucht. Ja.
Liefs
Danny
Met die je bent moet je ’t doen want er is niemand die het leven van je overneemt...
Wijs, héél wijs mijn lieve Marius, jouw meditaties zijn evenveel snoepjes voor de geest én de ziel. Ik ben blij dat je dààr mee doorgaat want ik kom hier zo graag van jouw levensvisie- en -kunst genieten. Nadenken is het hoogste goed wat de mens gegeven is...
Maar ook genieten van alles om je heen is er een, en ik hoop dat jij dat mag doen vandaag, de héle zonnige zondag lang...
Γνῶθι σεαυτόν (zoals Olga schreef)
'Iedereen wordt geboren met een onaangetast plekje, vrij van verwachtingen en spijt, vrij van ambitie en schroom, vrij van angst en zorgen, een plek van genade, [….]. Dat is de plek waar vrede uit voortkomt. […] die integere plek van genade in ons diepste innerlijk. Mark Nepo
En voor de rest : een levenslang streven to care and to be cared for. Dank je voor deze zo mooie meditatie en foto. De vraagtekens zijn al je andere weg.
Wens je een mooie zondag, vanop fysieke afstand maar evengoed verbonden ;-)
Marius,
Een defecte PC hield me hier al te lang weg.
Ik heb veel bij te lezen,
maar wou je toch graag een mooie
nazomerse zondag wensen.
Hartelijk dank voor je bezoeken en
vriendelijke woorden.
Ze beteken veel voor me.
Straks, na mijn bezoeken hier en daar,
kom ik terug om rustig bij te lezen,
de collages vind ik in ieder geval heel mooi.
liefs,
ria39
Alles is onmogelijk tot het mogelijk blijkt te zijn.
Een reactie posten