Pagina's

donderdag, september 04, 2008


Ieders hart kent vele kamers

Ik versnijd mijn woorden op schrift,
strooi ze op mijn akker en zie dan dat
het een gedicht is geworden.

Een gedicht niet van willekeur of toeval,
maar als persoonlijk monument dat zó en
nooit meer anders blijft bewaard.

Als het dan zo van mijzelf is, lijkt de akker
braakliggende grond, maar wat ontkiemd is
blijft slechts leesbaar voor twee.

Een gedicht is een symbolische werkelijkheid
of verbeelding, maar ditmaal een akker in zichzelf
rondom een sprekend beeld van Kevin Grey.

[© MN, in “Een kamer van het hart”. Wanneer blijkt, dat de grond te drassig wordt, dan maak ik er een plein van met een zachtstenen plaveisel en daar rondom een pad met Platanen, hier en daar een bankje en een enkele lantaarn. Elk plein heeft een naam. Hier staat, weinig opvallend boven een rand van bramenstruiken: Kroniek van een liefde. Afbeelding: beeld van Kevin Francis Grey.]

22 opmerkingen:

Enno Nuy zei

De akker is als een transparante zegel op een deel van mijn leven.

Anoniem zei

Prachtig Marius;-))

Isolde*

Anoniem zei

"ieders hart kent vele kamers"
ik hoop wel dat er deurtjes in zitten:-)
Prachtig geschreven en met beeld is het wonderschoon.

en...dank je wel voor je reactie aan ons allemaal, in je vorige log, een mens z'n zin, is een mens z'n leven.....

Bloem

Anoniem zei

mooi.
(tot en met de kleine lettertjes aan toe!)

Anoniem zei

Wat is het toch heerlijk om andere en diepere waarden uit te kunnen drukken in kunstvormen. Dat realiseerde ik mij ook.
"Kunst is niet alleen om anderen te fascineren, maar het is een wezenlijk deel van de vorming van menselijke waarden" schreef je.
Ik plaatste een nieuw logje met nog meer daarvan.
En de boer, hij ploegde voort!
Bedankt ook weer voor deze mooie akker.

Anoniem zei

Transparante zegels helpen hopelijk beter dan onmachtig proberen wegredeneren van pijn (voorgaande tekst)
Brr wat een koel marmeren beeld.
Ieder mens zijn/haar smaak
Fijn weekend Marius !

Anoniem zei

Hoe jij met woorden omgaat Marius... het zijn stuk voor stuk parels voor de ziel.
Ik kom hier graag genieten van je kunde en kunst!

John zei

Wow, mooi geschreven zeg... Geweldig..

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

.

De akker
is mijn jeugd.
Een archaïsch restant
uit 'van Dale'.

Hoe dikwijls
ligt dit woord nog op de lippen.
Of op het blanke veld
van papier.

De akker
is een vrouw.
Die zich open plooit
in vruchtbare voren.

Soms
voel ik mij
een zaaier.

.

Anoniem zei

Al jaren zaai ik klaprozen in 'mijn jungletuin', maar ze slaan niet aan, nu schijnt het dat de grond eerst gewoeld moet worden, en dat klopt, want op bouwterreinen groeien soms de mooiste klaprozen...na jaren schijnt het toch een grote kiemkracht te hebben.nooit in overwoekerd met onkruidplek...dus..

Maar goed.. boerenverstand dus..
ploegen, zaaien ,oogsten is het dagenlijks bestaan.
De grond van ons bestaan.

*maakt een veldboeket van klaprozen en korenbloemen*
FeeX

Anoniem zei

prachtig Marius, elk woord in dit gedicht is poezie

Anoniem zei

Dromen
pas wanneer wij
in een wereld
waar fantasie meer biedt
dan werkelijkheid

elkaar in wakende sluimering
laten dromen
dat sprookjes niet alleen
in boeken bestaan

zullen wij iedere dag
gelukkig verder spelen
zelfs geloven dat regen
ons geen verdriet
maar vreugdetranen giet
© martine verhavert

Prettig en creatief weekend Marius...

Julia zei

Ik vind het zo knap als mensen zo met woorden kunnen omgaan ! Prachtig weer en nog een fijn weekend verder !

Ingelien zei

Prachtig gedicht En beeld!
Heel blij dat je de eerste strofe gebruikte ;)

Yvette zei

ik strooi met woorden ze vormen het gedicht dat moet zijn..

Yvette zei

wat een fijne woorden als reactie op de reacties van je vorige log, meestal kijk ik niet meer, maar dankzij bloem.....

Enno Nuy zei

Ik wil wel telkens omzien naar mijn akker om te zien wie er zijn geweest, maar soms lijkt dat op ijdelheid om al het schoons dat juist niet door mij maar door jullie is geschreven, ieder voor zich vanuit een eigen gezichtspunt. Daar ben ik blij mee, het is als een stuwmeer.
Dit plein, "Kroniek van een liefde", daarvan is er geen tweede. Het bestaat alleen in het landschap van mijn weblog. Als ik eens schrijf naar het plein te gaan, dan is het daar, waar je kunt omhelzen, stil kunt zijn, mijmeren en genieten bij volle maan.

Anoniem zei

In de stilte omhelzen, wat er aan schoons bestaat. De mensheid, de akkers, de pleinen, maar vooral in gedachten de woorden die hier geschreven worden, telkenmale weer.

Je bent 'onmisbaar' Marius, hier!

Isolde

Anoniem zei

In de stilte omhelzen, wat er aan schoons bestaat. De mensheid, de akkers, de pleinen, maar vooral in gedachten de woorden die hier geschreven worden, telkenmale weer.

Je bent 'onmisbaar' Marius, hier!

Isolde

Anoniem zei

De computer heeft last van zondagavondstoornis, sorry;-))
Dus alles komt 2 maal ... hm ...
Behalve ik, er bestaat goddank maar 1 zo'n exemplaar:-))

Isolde

Anoniem zei

Om een mooie dag af te sluiten, beauty in music : http://nl.youtube.com:80/watch?v=qDmeeGXip6U&feature=related

woutervanheiningen zei

Beste Marius,
Dit gedicht is zo herkenbaar voor mij. Het beeldje is trouwens ook prachtig, ik hou erg van jugendstil en art deco en dit is een fraai voorbeeld.

Groet, Wouter