Pagina's

donderdag, november 13, 2008


Gebonden aan méér dan weemoed
La vie et la mort


Wanneer het verdrietigste uur voorgoed is gebroken
en de rituelen voorbij zijn, is ook de stilste aanraking
gesneuveld in de droefenis van het verkillende, schrijnende

sterven. Tranen en mededogen borduren de troost, maar
de prompte innerlijke rouw kent geen patronen en de
gehechtheid is als niet te delven goud. Zo geworteld

ons leven is in haar intiemste, bezonken momenten van liefde,
zo vervuld is ons hart van herinneringen en verlangens
naar een onverbrekelijk weerzien. Het is die eenheid

welke ons de weg wijst vanwaar al wat geweest is.
Zij is voor altijd aan het oog onttrokken, maar verlaat
nooit meer ons lichaam dat wij met pijn van tederheid bewonen.

[MN, in ‘Weerloos tegen het sterven. C’est la vie.’ IM Antje, 16 oktober 2008.
Painting “Undividing heart” by Gilan Ross.]

9 opmerkingen:

Yvette zei

Marius...............

Anoniem zei

prachtig weer. maar ik, met m'n gebrekkige frans, dacht eerst dat er stond la vie est le mort en snapte het maar niet. maar er stond 'et' en niet 'est'.
en ja, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, het is wat het is, maar het is zo triest niet als je een goede dag hebt. denk ik dan ook weer.
wens je de komende tijd veel goede dagen, marius!

*zingt 'c'est la vie, said the old folks, it goes to show you never can tell'*

Anoniem zei

La vie et la mort, onlosmakelijk met elkaar verbonden, klopt. Soms voel je meer la mort dans la vie, maar het streven blijft naar meer la vie, sans penser à la mort ;-)
Geniet van deze zonnige dag, woord- en levenskunstenaar !

PS zei

Past precies bij mijn stemming vandaag...

Anoniem zei

off topic:

Marius, ik heb vele problemen met het benaderen van jouw site de laatste tijd. Reageren lukt zelfs nog maar sporadisch. Zijn er problemen geweest bij blogger?

Enno Nuy zei

> Gobboe, jij bent de eerste die dit opmerkt - ik hoop dat eventuele problemen vanuit jou tijdelijk zijn, liever nog passé.

Anoniem zei

lieve marius,
leven en dood gaan hand in hand,
en vaak verafschuwen we de dood die de dierbare bij ons komt stelen,
maar voor de zieke is de dood een vriend..

je log heeft een metamorfose ondergaan....
een mooie nee prachtige tekening van ludo...
een mooie kopfoto... die past bij dit log,
maar het zwarte.... is wel héél zwart hé:-)) LOL
ik wens je toch toe dat je gedachten witter zijn:-)

xxx
klaproos

Anoniem zei

Mijn hemel
Hier wordt ik weer helemaal stil van.
De weg die we in aandacht gaan houdt nooit op in het zoeken naar eenheid.
Door al dat moois vergeet ik zelfs, nu ik klappie lees, een compliment te schrijven.
Mooi pakje an heb je ervan gemaakt!

Anoniem zei

Ik wilde dat Troosten iets was dat je kon gaan plukken.Ik wilde dat lichtheid iets wat je kon drinken Dans je zware dans in je hart,langzaam leer je de passen,de stappen en het draaien.Dan dans je als het ware samen.Ik wilde dat je toe wensen.
Novelle