
Gisteren zei ik: “Binnen een generatie ben ik vermengd met stof, spoorloos.” Heb daar vrede mee. Er is slechts één conclusie uit te trekken: leef dan vooral nú. Het komt aan op het heden. En in moeilijke tijden kun je je het beste voorhouden, dat ‘ook deze weg ergens toe leidt’, dat is mijn leven lang al gebleken, ook en zelfs het afgelopen jaar. Niet wachten, geen kop in het zand, maar hoog, misschien wel als een vogelkop. Lééf man, mogelijk laat je nog wel een karrenspoortje achter, maar in wezen is dat volstrekt onbelangrijk. Eenmaal dood, stopt je weg. (100 woorden)
[© MN, ‘Ik ben nog op weg’. Photo by Adrian Donoghue. Toegegeven, lang niet alle wegen die ik ben gegaan, zijn goed geëindigd, maar daarom waren ze niet zinloos. Zelfs die vogelkop blijkt van betekenis, ondanks die eeuwige pijn, maar mijn weblog en vele ontmoetingen zijn de vrucht ervan. Misschien vormen ze wel een beter karrenspoor dan de boeken die ik schreef. Ach, ik ben een zeer huiverig draadje vergeleken bij al die groten uit de menselijke geschiedenis, zoals Socrates, Seneca, Augustinus, Dante, Pascal, Montaigne en nog wel een duizendtal, veel later blijkt wie deze eeuwen overleven. Stof of vrucht. ˚ 100 woorden ˚]
[© MN, ‘Ik ben nog op weg’. Photo by Adrian Donoghue. Toegegeven, lang niet alle wegen die ik ben gegaan, zijn goed geëindigd, maar daarom waren ze niet zinloos. Zelfs die vogelkop blijkt van betekenis, ondanks die eeuwige pijn, maar mijn weblog en vele ontmoetingen zijn de vrucht ervan. Misschien vormen ze wel een beter karrenspoor dan de boeken die ik schreef. Ach, ik ben een zeer huiverig draadje vergeleken bij al die groten uit de menselijke geschiedenis, zoals Socrates, Seneca, Augustinus, Dante, Pascal, Montaigne en nog wel een duizendtal, veel later blijkt wie deze eeuwen overleven. Stof of vrucht. ˚ 100 woorden ˚]
7 opmerkingen:
[... later blijkt wie deze eeuwen overleven. Stof of vrucht...]
~
Zoek je weg Marius zoals je altijd deed, neem de warmte en koester je in de gloed. Eet én drink van het Goede.
Nee, vruchteloos zul jij niet heengaan - laat je niet om te beginnen een prachtige zoon na; en zoveel barmhartigheid en liefde die je zaaide in veler harten. Liefde die graag door anderen voortgedragen wordt en weer doorgegeven.
Lieve Vriend, je bent een bron die nooit opdroogt en je zult altijd vrucht zal dragen, nog véél langer dan je nu denkt...
...dat is wat mijn hart me zegt, telkens wanneer ik je lees.
prachtig marius.....
en ik ben het met marieke eens, jij laat zóveel mooie pennevruchten na,
de naam marius zal nooit verloren gaan...
onze ziel blijft hem fluisteren:-)
prachtig..
een heel fijn weekend wens ik jou
xxx
Pindarus zou ooit geschreven hebben : 'O mijn ziel, streef niet naar onsterfelijkheid, maar put het veld der mogelijkheden uit'.
In alle zo moeilijke onmogelijkheden die er zijn, ontdek je toch verder mogelijkheden en put jij die uit. Lieve vriend, dat is echt LevensKunst.
Je bent geworden wie je moest worden Marius. Een prachtige mens!
Lééf dan vooral NU was het motto van de vader van een vriendin.
Een week geleden nog noest aan het werk en gisteren hebben wij hem ten graven gedragen.
Hans, een sterke man met ontdeugende ogen en een kwinkslag.
Hij nam het leven zoals het kwam.
Zo ook de dood.
Mag ik jouw geschrift lezen als een eerbetoon?
Lief S
En zo is dat, lieve Marius. Of we nu een karrenspoor of helemaal niks achterlaten maakt niet zo veel uit, we weten het na onze dood toch niet meer, dus wat hebben we er aan? Leven in het nù, en proberen om gelukspuntjes te vinden in elk moment dat ons gegeven is... dàt is belangrijk! Vind ik toch...
OT: ik vroeg me al af waar jij gebleven was, maakte me al een beetje zorgen om jou, en zou vandaag eens komen piepen. Gelukkig liet jij weerom een schitterend boodschap met een gouden strikje voor me achter op m'n blog... dankjewel!
Ook bedankt voor de indringende, mooie logs die ik hier mocht lezen, wat ben jij toch begenadigd in je 100 woorden, wawwww!
Fijne zondag jongen...
Zolang wij verder leven in het hart
en de gedachten, van vrienden,
van geliefden, zolang zullen we hier
niet ophouden te bestaan.
En ik reken erop dat we elkaar ooit
echt ontmoeten, over de grenzen heen.
Goede moed en vreugde,
dat wens ik U toe,
ria39
Een reactie posten