Menselijk, maar al te menselijkHier staan we, samen in hetzelfde beeld,
het zijn de dichter en de struisvogel die er
als een haas vandoor gaan.
De vluchteling zal vast niet ver komen. Maar nee,
hij vertoont geen kunstje, het enige dat hij bedacht,
is dat onwetendheid wel eens fijn kon zijn,
en zie toch die gespierde poten, die verende vacht,
soms is het een lust voor de gedachte, de blik
op oneindig, een idee dat me niet eens verveelt.
Zodra ik weer bij kennis kom, weet ik dat
het bestaan me lief is, laat ik er maar geduldig in
schrapen, dan keert de tederheid vast weer terug.
[© MN, in ‘Beeld van binnen, beeld van buiten’. Vat het niet op als teken van zwaarmoedigheid; we hebben soms niet op alle vragen antwoord bij de hand. Ik heb nog de tijd. ‘Volgende keer beter”, denk ik maar. “Escape of an artist” by Duy Huynh.]
18 opmerkingen:
goeiemorgen marius,
wat weet jij toch altijd passende prenten te vinden bij je gedichten.
mag ik je daar mijn complimenten over geven vandaag :-)
gelukkig marius hebben we niet alle antwoorden bij de hand:-)
er moet nog wel een beetje met elkaar gepraat kunnen worden :-))
maak er een fijne dag van hé.
groetjes
klaproos
ja ik vraag me ook af hoe lang je het www doorzoekt (?) om altijd een plaatje te vinden dat ook al zoveel zegt... voor bij je mooie woorden.
en zwaarmoedig mag je ook best eens zijn, het leven gaat op en neer en heen en weer... en dan nog een keer ; )
Marius, wat heb je het weer prachtig omschreven en dan die afbeelding erbij.
Fijne dag.
Liefs Erna
Onwetendheid, Naiviteit is idd iets wat fijn is te kunnen behouden.
Ik denk juist dat dat ook iets is waaom we soms verlangen naar het kind zijn.
De dromen blijven,gelukkig maar.
Prachtig, mijn heer.
Ik ben er zeker van dat ik van dit gedicht nog niet de helft begrijp en ik kan er vele kanten mee uit, maar dit is één bedenking : Onwetendheid, of : een activiteit zonder enige denken verzwaard, lijkt mij bij wijlen heel aantrekkelijk.
Ik kan gewoon weg dromen op onwetendheid... Onwetendheid is de onschuld van een kind...
Volgens mij had je eerst het mooie plaatje gevonden en daar het prachtige gedicht bij geschreven .
Tederheid ligt in onszelf besloten.
Schitterend Marius. Schitterend.
Tederheid, noem mij bij mijn naam
ik zal u vangen, strelen, weten
dat het leven samengaat
met eindeloos vergeten.
**
Een heel menselijk log Marius:-)
L'espoir et la tendresse.
Zachte donzen veren
Verleidelijke onschuld
geen struisvogel met de kop in 't zand
maar gevleugelde innerlijke vrijheid en rijkdom
verlangen naar kleurrijke dromen
nooit losgelaten idealen
la tendresse d'un autre point de vue (noodgedwongen)
Marius,erin "schrapen", brr, klinkt me te dicht op het "bot".
En je hebt nog álle tijd, dat móét gewoon !
PS Echt een prachtig schilderij, vind ik heel mooi en zacht van kleur.
.....de struisvogel heeft nog een paar hobbels te gaan, maar vlucht volgens mij wel de goeie kant op....
Wat prachtig geschreven Marius!!
Een Blom
ja...en mijn valkuil is....
kop in t zand...
ben gék op struisvogels!!
;)))
janneke
Heel erg mooi en inderdaad een heel goed passende illustratie.
Carpe Diem
Natasza
Wat was er het eerst, de kip of het ei? De prachtige afbeelding of jouw knappe gedicht eronder? Wisselwerking, elkaar inspirerende zielen of wat? Het doet er in feite niet toe, want in de eerste plaats moet JIJ er plezier aan hebben, en dan liefst ook wij. En deze magische chemistry is hier méér dan voelbaar!
Een reactie posten