
Vriendschap is als vuur en maneschijn
Of is het mijn goud?
In wezen blijkt vriendschap
een lang elastisch koord dat de tijd
verdraagt, het blijft in hart en geest nabij.
Er verdort of verdroogt niets en tijd is een begrip
van geen gewicht, het enige dat telt, is dat je
je ooit in de adem van sympathie verbonden hebt, ik
wikkelde me in de plooi van de nacht en voelde
dat ons leven te kort is om niet een sociaal weefsel
te scheppen van genereus geven en ontvankelijk zijn.
[© MN, in “Maak me menselijker". Goud oxideert niet. Afbeelding: "The Union" by Mihail Aleksandrov.]
Of is het mijn goud?
In wezen blijkt vriendschap
een lang elastisch koord dat de tijd
verdraagt, het blijft in hart en geest nabij.
Er verdort of verdroogt niets en tijd is een begrip
van geen gewicht, het enige dat telt, is dat je
je ooit in de adem van sympathie verbonden hebt, ik
wikkelde me in de plooi van de nacht en voelde
dat ons leven te kort is om niet een sociaal weefsel
te scheppen van genereus geven en ontvankelijk zijn.
[© MN, in “Maak me menselijker". Goud oxideert niet. Afbeelding: "The Union" by Mihail Aleksandrov.]
17 opmerkingen:
.
Afstand is slechts schijn.
Vriendschap tel je niet
in kilometers.
Tijd is soms licht
als zij in je armen ligt.
Dan weer zwaar
als het gewicht
van een immens gemis.
En zoeken blijven wij
om hem niet te moeten vinden.
L'homme cet inconnu.
Uvi
un voyageur inconnu
.
o ja. zelfs vriendschappen van lang geleden dragen we voor altijd mee in onze herinnering. omdat.
het is ook een soort goud.
(over goud gesproken : http://www.flickr.com/photos/2oo7/2578490774/ !!!)
Heel mooi Marius en ook heel toepasselijk op de vriendschap van twee vriendinnen van mij, zo zag ik afgelopen weekend.
mooie afbeelding, past goed bij dit gedicht.
Sterke beelden en de beknopte inhoud maken van dit gedicht iets om een aantal malen te lezen en nieuwe dingen erin te zien. Erg sterk Marius.
Dit weekend vrienden van 29 jaren geleden herontdekt.
Niets was veranderd en we vertoefden in ons gezamenlijk verleden.
Ik onderhou nooit vriendschappen, dus ik spreek niet 'nog eens af'.
Dit weekend was een afspraak met mijn verleden. Wel van een ander kaliber dan ware vriendschappen, die overstijgen inderdaad de tijd.
Met ware vrienden babbel ik, alsof ik geen gegevens heb uit te wisselen.
We ontmoeten elkaar en onmiddellijk zitten we op dezelfde golflengte (ook na 10 jaar uit zicht)
Geen foto materiaal nodig, ik zie alles voor me wat er verteld wordt.
Gewoon over wat ons op dat moment bezielt.
Vuur in het gesprek en vooral veel luisteren. Zonder onderbrekingen of nog sterkere verhalen.
Geen van beide heeft de ander nodig om gelukkig te zijn.
En toch ben je beide bijna onwaarschijnlijk gelukkig als je elkaar ontmoet.
Gelukkig kan ik zeggen, dat ik op dit vlak een gezegend mens ben.
En ik vermoed dat jij dit ook kan zeggen, Marius.
ja dat elastieken lijntje ken ik met sommige personen....die knapt niet zo gauw inderdaad.
Novelle
Heerlijk je te kunnen wentelen in de zekerheid van vriendschap.
Schitterend ! Warm , zowel de afbeelding als de tekst.Geen woord te veel of te weinig. En ja, het is je goud !
wat zouden we zijn zonder vrienden marius,
ik zou ze niet willen missen, en op moenten dat het het slechtst gaat leer je ze kennen...
lieve groetjes
klaproos
Mooi en zo waar! Ik heb een paar vriendschappen van meer dan 30 jaar oud . En dat is geweldig om te hebben !
Lieve Marius,
Vriendschap vind je soms op zoveel verschillende manieren, soms dichtbij, soms veraf, maar echte vriendschap blijft altijd en overal en het is waardevol vrienden of vriendinnen in je leven te kennen die je begrijpen, die je verdriet voelen, maar ook je vreugde, kracht en groei toejuichen. Alle momenten van het leven zijn het de vrienden die altijd met je meereizen. Soms heel dichtbij, soms wat verder van je vandaan, maar altijd zijn ze er.
Liefs
Marius, je gedicht zegt alles!!!!
bedankt yvette
mooi en zo warm!
Ons leven is wezenlijk gezien, in een zucht voorbij..
Vriendschap hebben we nodig om die zucht aangenaam te maken..
Ja Marius vriendschap is goud.
Ik ontdek in jouw gedicht veel betoverende beeldspraak.
Een gedicht om te genieten van warme woorden en gouden vriendschap.
En toen bleek maar weer hoe verward ik soms ben.. Deze woorden had ik al gelezen:-)
Goud is dit, Marius.... woorden in puur 18 karaats gegoten! Dank je wel...
Een reactie posten