Soms een man van momenten
De dichter leeft in een rumoerige
ziel, hij voelt een ongewone herfst in zich
waaien, hij is een uitgeklede boom en graaft
naar het besef van al dat gestorven is; het is alsof
er niet eendere akkers zijn dan die hij ooit kende,
de taal keert zich en ziet een andere dichter.
Hij is een doodgewone man, een man van chaos
soms, en tekorten, een man die zijn akkers volschrijft
over ontheemding terwijl hij in tederheid zo gehecht is
aan liefde, hij zal wel een man zijn die zijn moeheid
negeert of bang dat de tijd hem plots te grazen neemt,
maar wat van waarde is, daaraan houdt hij vast. Punt.
[© MN, in ‘Maak me menselijk’. Het gedicht is symbolisch voor de chronische pijn, die als een tikkende klok in de gedaante van een straatveger namens mijzelf al het dorre blad als restjes bestaan bij mij vandaan harkt opdat, wanneer ik er in verzonken ben geraakt, ik niet per ongeluk in z’n geheel op de mestwagen beland. Afb.: ‘Een moment van schaduw’, foto Margreet.]
De dichter leeft in een rumoerige
ziel, hij voelt een ongewone herfst in zich
waaien, hij is een uitgeklede boom en graaft
naar het besef van al dat gestorven is; het is alsof
er niet eendere akkers zijn dan die hij ooit kende,
de taal keert zich en ziet een andere dichter.
Hij is een doodgewone man, een man van chaos
soms, en tekorten, een man die zijn akkers volschrijft
over ontheemding terwijl hij in tederheid zo gehecht is
aan liefde, hij zal wel een man zijn die zijn moeheid
negeert of bang dat de tijd hem plots te grazen neemt,
maar wat van waarde is, daaraan houdt hij vast. Punt.
[© MN, in ‘Maak me menselijk’. Het gedicht is symbolisch voor de chronische pijn, die als een tikkende klok in de gedaante van een straatveger namens mijzelf al het dorre blad als restjes bestaan bij mij vandaan harkt opdat, wanneer ik er in verzonken ben geraakt, ik niet per ongeluk in z’n geheel op de mestwagen beland. Afb.: ‘Een moment van schaduw’, foto Margreet.]
18 opmerkingen:
En bezig blijft..
Daar gaat het om.
FeeX
zo is onder
soms boven
en boven
soms onder,
hoe je het
ook wendt
of keert-
zo blijf je
ook gewoon
bijzonder
*glimlach*
Ontdekt Marius..al duurde het.
Gelukkig de man die zelfreflectie toepast en erachter komt doodGEWOON te zijn(tevens uniek,evenals elke sterveling)Zo resteert levensenergie die niet wegvloeit in de hang naar zelfverwezenlijking.
altijd fijn
om hier
te zijn...
of het door die 'punt' komt, weet ik niet. maar ik weet niks te zeggen erop (en kan dan toch mijn spreekwoordelijke mond niet houden... hoe erg ; )
ze hadden jou moeten vragen gister man. want die dichter(es) was idd jammer. (en die laatste dominee idd ok!) en jij, man van momenten, jij bent een kunstenaar. (tegen wil en dank, krijg ik soms het gevoel wel eens..)
hold on.
(en ik heb het ook (al?) hoor, dat ik bang ben dat de tijd me plots te grazen neemt...)
p.s.
http://nl.youtube.com/watch?v=JqQlfFuQFXo
"bang dat de tijd hem plots te grazen neemt,
maar wat van waarde is, daaraan houdt hij vast. Punt." En naar Danny's verwijzing geluisterd : I've looked at life from both sides now
From up and down and still somehow
It's life's illusions I recall
I really don't know life at all.
Paar eigen bedenkingen: tot nu toe hier gelukkig nog niet zo bang (gelukkig ook geen chronisch pijnpatiënte), en zou 'als de tijd mij PLOTS te grazen neemt, wel blijk zijn daarom.(Ook al vind ik mezelf te jong ;-)
Maar wat van waarde is, daaraan houdt hij vast en daarom bewonder ik hem ook en is hij wél uniek. En alleszins uniek in heel de wereld, met zijn vastgeschroefd hoofd. Daarmee moeten leven, lijkt mij dan wel een hel.
He calls himself "a student of life", but if he doesn't know life, dan weet ik het al helemaal niet meer.
Prachtig gedicht, jij dappere man en blij je nog eens op een mooie foto van Margreet te zien !
correctie : wel blij zijn...
lieve marius,
een doodgewone man zul jij nooit worden,
je bent een woordenaar, "mijn"woordenaar,en datis niet zo maar iemand,
door jouw ogen en woorden heb ik een heel ander iemand gezien
xxx
klaproos
Margreet heeft je mooi vastgelegd, met een schaduw, dat wel, maar mooi Marius!
Tja, en dat vastgeschroevde hoofd, het is me wat, misschien maar eens wat meer toegeven aan de 'moeheid'. Zo kom je de angst dat de tijd je te grazen neemt ietswat tegemoet. De tijd en het grazen zal altijd weer andere mogelijkheden bieden, echt!
Groet: Isolde*
vastgeschroefde
I*
Zelfreflectie
Kijk in de spiegel
en zie wie je ook wil zijn
een goed spiegelbeeld.
© mister waspinator
Weerom een warm, heerlijk gedicht en wat een mooie, stemmige foto van jezelf, Marius!
Probeer met de tijd te spelen Marius.
Probeer de baas te blijven over het geheel, jouw geheel, en stel je voor elke dag een nieuwe grens.
Niemand is doodgewoon! Iedereen is een parel in de oester van zijn leven
Marius ik groet je
Blijf goede moed houden hoor!
Novelle
Als ik de foto zie en jouw gedicht lees, moet ik onherroepelijk denken aan Robert Wyatt's 'Sea Song'. http://www.youtube.com/watch?v=2cWq3mIp4cU
Waardevol, (indeed...)
Wat heeft ze een prachtige foto gemaakt. Zo sfeervol en helemaal passend bij jouw mooi gevoelig gedicht. Punt.:-))
Ik leef mee.
Ik herken mezelf in je woorden en de gedachten die je erin legt en dat doet goed.
Alweer mooie woorden van jouw hand.
Prachtige tekst die ons naar het nadenken toebrengt. De foto zit vol sfeer, ik hou van zo'n interieur, van oude boeken en van grote tafels waar men schrijven of lezen kan, verlicht door gezellige lichten... Vriendelijke groetjes, hartelijk dank ook voor je trouwe visites op mijn blog :-)
Een reactie posten