Pagina's

dinsdag, mei 05, 2009

Schilderijen hebben een eigen verhaal, dat is juist de schoonheid ervan (24)
Vincent van Gogh, 1853 – 1890, 37 jaar

Op de dag af een jaar nadat een doodgeboren zoon met dezelfde naam ter wereld kwam, werd hij op 30 maart geboren en was daarmee toch de oudste van zes kinderen. De bekendste daaruit is zijn 4 jaar jongere broer Theo, die hem later en altijd financieel steunde en met wie Vincent sinds 1872 een levenslange intense briefwisseling begon.
Zo arm als een rat want hij verkocht vrijwel nooit iets, dat is wel héél wat anders dan de fabelachtige prijzen die tegenwoordig voor zijn werk worden betaald. Hij had de moed en het optimisme de tegenslag, de zwaarmoedigheid en zijn vlagen van neerslachtigheid te trotseren totdat het vooruitzicht van onafwendbare armoede en ziekte hem het verder leven onmogelijk maakte. De honderden, veelal zeer lange brieven die hij in het Frans schreef, vormen een soort dagboek, dichtbij en natuurgetrouw de mens en de kunstenaar, een mens met schaarse contacten, maar met een veelzijdig talent. Juli 1880, tien jaar voor zijn dood: “Je kunt een groot vuur in je ziel hebben, en niemand komt er zich aan warmen, en de voorbijgangers zien niets dan een beetje rook uit de schoorsteen komen, en gaan huns weegs.”

Het is maar een schamel stukje dat ik schrijf, en ‘beter iets dan niets’ klinkt ook al armoedig, maar ik heb gewoon weinig te missen. En ofschoon ik me er geloof ik nooit echt aan heb gehouden, was het in beginsel de opzet. In ‘hard times’ kan ik volstaan met een schilderij, meende ik. Maar steeds brult er iets in me, “nog ééntje dan, om het af te leren” – dat zei wijlen Cees Buddingh’ en hij bedoelde een nieuw dagboekdeel, maar het kwam er helaas niet van. Ik denk aan Sartre, 'le néant', aan al die vanzelfsprekende voorbijgangers, maar iedereen is ingescheept voor het niet.


[© MN. Collage van tweemaal negen werken. Eén bron (van de tientallen mogelijk andere): “Vincent van Gogh. Een leven in brieven”, keuze, inleiding en toelichtingen Jan Hulsker, Meulenhoff 1980. Een zeer fraai boek, dat al lang in de ramsj ligt, is dat van Rainer Metzger & Ino F. Walther (2003) (rijk geïllustreerd en goed geschreven), “Vincent van Gogh”.]

13 opmerkingen:

molly zei

Ik houd eigenlijk niet van oude meesters, maar als ik zijn werken zo bekijk zitten er toch pareltjes tussen!

klaproos zei

prachtig om te zien marius,
in nuenen waar vincent geboren is staat ene heel leuk museum,
zeker de moeite om dat eens te gaan zien

xxx

Yvette zei

Iedereen is ingescheept voor het niets Of voor het alles!

marieke zei

Eerder schreef je lieve Marius:
"Satie kalmeert me en zegt me niets te vrezen"
En over het verlangen schreef je naar een nieuw ontwerp van je kleine wereld.

Vandaag schreef je dat je weinig te missen hebt, misschien omdat alles nog maar net toereikend is om jezelf overeind te houden. Soms is het gemis zo groot dat er niets over is om weg te schenken, hoeveel rijkdom er ook nog ligt te wachten.

Dan moet de 'schatkamer' even op slot om te regenereren, om zich te hervinden in een nieuw ontwerp.

Marius, mag ik je via Youtube vandaag een klein 'geschenkje' aanreiken dat je daar misschien náást Satie mogelijk bij zou kúnnen'helpen?

http://www.youtube.com/watch?v=B8qg_0P9L6c

"Spiegel im Spiegel" van Arvo Part.

Wij zijn allen ingscheept en het is niet om het niet...het is omwille van een Grotere wetmatigheid, buiten ons waarnemingsveld. Een wetmatigheid waarvan wij mogelijk onderdeel én afgezanten zijn. Ontstaan om het verdriet in zachtere beddingen te leiden en zo de pijn te kalmeren.
Vraag me niet waarom, ik weet het niet, wij kunnen het niet weten, maar trouw aan Liefde en compassie is één van de vele sleutels...denk ik, hoop ik.
Hoevelen zijn radeloos op zoek (b.v. koinginnedag 2009) en raken totaal de weg kwijt, vergeef het ze ooit.

(Brul maar een beetje zachter dan Marius, we 'horen' je wel, want we blijven naar je 'luisteren' omdat er zo van je gehouden wordt.

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

"Het is maar een schamel stukje dat ik schrijf, en ‘beter iets dan niets’ klinkt ook al armoedig, maar ik heb gewoon weinig te missen. "


Dit kan op meerdere manieren
gelezen worden ...

Ik stuurde je een privé-mailtje.
Gelezen?

Uvi

Anoniem zei

ingescheept tot het niets hmmmm....niet mijn beleving.Maar dat wist je al wel....
Novelle

carice zei

Ben hier even niet meer geweest maar je log is echt veranderd! Mooi! Ik vind het echt heel erg mooi, die schilderijen. Ik ben er idd wel eens geweest, in dat museum waar klaproos het over heeft. De moeite waard.

Lut zei

Altijd spijtig als talent niet bij leven wordt (h)erkend.
Aan jouw vuur komen velen zich warmen, wees daar maar zeker van.
En na dit blogje moet ik misschien weer schuiven met de prioriteiten op mijn leeslijstje. In 'hard times' kan een lange lijst nog een luxe blijken.
Slaapwel lieve vriend.

ria zei

Lieve Marius,
Hoe gaat het met je?
Zo moedig ga je verder,
ik bewonder dit in jou.

van Gogh, het is zoals Lut schrijft, erg pijnlijk dat je eerst dood moet gaan voor je talenten naar waarde worden geschat.

Had toen internet bestaan, wie weet, misschien had hij meer bekendheid en daardoor ook succes gehad? Wie zal het zeggen.

Maar wat hij heeft nagelaten doet hem herleven, iedere keer als zijn kunst wordt gesmaakt en bewonderd.

goede nacht Marius,
ria

Danny zei

http://www.youtube.com/watch?v=dipFMJckZOM

zo veel liefs en zachte dromen

Lut zei

idd Danny,
"this world was never meant for one as beautiful as you"
Slaapwel, lieve Marius

elly zei

Kom later weer op mijn gemak verder lezen. Ik heb nog steeds een beetje tijdgebrek :-))

Ingelien zei

Mooi beschreven... door jou
Ik hou van zijn werk!