Pagina's

woensdag, december 22, 2010


Het land had een doorheen te slonzen witte vacht. Ik was monter opgestaan, maar moest opnieuw naar bed. Kwaad of ontmoedigd over mijn in pijn vastgesnoerd leven. De levensgang van Rainer Rilke is zo gebonden aan angsten en kwellingen dat ik het boek terzijde schoof. Tranen vloeiden als onkruid. Waar is de vreugde gebleven? Een glimlach toen even dat kolossale bruine koebeest traag voorbijliep. Van de vijf verstreken uren lag ik er drie te bed. Het zou ook een wonder zijn wanneer dit plotseling anders zou zijn. Dit etmaal heb ik uiteindelijk ruim 18 uur geslapen. Zo’n slurpgeest is angst.
(100 woorden)

[© MN. Het is de heroriëntatie in mijn bestaan, waarin ik, evenals in 1949, maar traag tevoorschijn kom. Ik kan niet alles verklaren uit diepe moeheid & verdriet & zo geringe veerkracht. Ik ben onthutst, teleurgesteld, aangedaan over de aanhoudende pijn van schedeldak tot schouderblad. De huisarts ziet weinig heil in de huidige medicatie; 18 januari ga ik hier naar de pijnpoli, nog slechts voor een intakegesprek. Ik ben werkelijk blij met jullie gulle hand van warme verwelkoming en hoopvolle wensen.]

11 opmerkingen:

Lut zei

Essay van Joke Hermsen onderweg. Lichter dan een poemapocket. Windstilte van de ziel. Moge het je wat verlichting en warmte brengen in deze koude tijd, o zo lieve vriend.

Lut zei

ps Hoop toch dat die pijnpoli daar eens wat meer kan betekenen voor jou.

inge zei

ondanks al die pijn, hoop ik toch dat je fijne feestdagen zult beleven. het is je zó gegund!!!
had je nog een kaartje gemaild, maar kreeg automatisch bericht terug dat je je mail niet las, dus nog even zo, mocht je hier wel lezen:
http://www.flickr.com/photos/2oo7/5280492198/lightbox/
en in gedachten maak ik er een steentje bij, geen is mss wat veel gevraagd, dus ik kras er 'less pain' in..

marieke zei

"Windstilte van de ziel"

Ik wens het met je mee Lut, dat het hem wat verlichting brengt, maar óók voor jou; en zachte warmte in het eigen hart voor jullie beiden.

...in tederheid nabij, marieke

Anoniem zei

Lieve Marius,

Vanuit een warm thuis een link naar een actie voor mensen waarmee je ook verbonden bent.

http://www.coldplay.com/newsdetail.php?id=688

Lief S

klaproos zei

ach lieve marius,
als ik een wens kon laten uitkomen dan wa sje nu gezond,
blijf toch j emoed houden en hopen op het wonder in de kerstnacht,
want ze zijn er nóg steeds elk jaar weer,

lieve groet,
xxx

elly zei

O lieve man, hoe kan ik je troosten. Ik hoop op verlichting voor je pijn.
Angsten komen en gaan. Ook pijn put uit en vermindert weerstand . Slapen verzacht. Laat het zo zijn.
Wachten duurt lang.

Anoniem zei

Dear Poet;

Pijn laat je zijn waar je bent
je kunt nergens anders heen,
behalve naar de stilte
stilte en je lichaam.

Pijn en onvermogen
een oergevoel.
Opnieuw geboren worden misschien ...

Je weet het nooit met het leven,
het kan je verrassen
verwonderen
verwoesten
sneeuwwit worden,
of het kan gaan donderen.

Wat ik je wens is zachtheid
witheid en rust,
liefde en een warme hand die je troost en sust.

Gelukkig zit dat wel goed.

Dag dag: Cath*

Novie zei

Marius sterkte!!!! misschien kun je luisteren in bed? ik heb een link van Simèks gesprekken in de nacht op mijn web-log.
groetjes van Novie

gerdaYD zei

Ik zou je zo graag zonder pijn willen weten Mariuslief... ik vind het ontzettend naar je daarbij niet te kunnen helpen. Maar wéét dat jij altijd in mijn gedachten bent, en héél misschien helpt het kaarsje dat ik hier voor jou brand, een beetje...

Lut zei

Blij dat het essay je ondertussen tot inspiratie kon dienen. Aanzet voor je eigen mini-essay, wat een dapperheid.
Zachte ondersteunende duwtjes in de rug, die wederkerig werken. Mooi !