
Ik vind dat deze gevelsteen ook in mijn archief bewaard mag blijven. Even ontleden. De gedachte is de moeder van het woord, het woord dat vleugels krijgt zodra het van mijn lippen valt, gesproken of geschreven. Het tijdstip is niet van belang. Bij nacht en ontij vindt het als verstild fenomeen zijn weg, zijn bestemming. Het woord bereikt de ander op de vleugels die het van de gedachte meekrijgt, zodra wij vinden dat die ander het moet horen of onder ogen moet krijgen. Wie is de auteur? Sommigen vinden dit kitsch, maar ik noem het poëzie met een filosofische lading. (100 woorden)
[© MN, in de reeks 100 woorden, bij een foto van GerdaYD, genomen ergens in Den Haag. … omdat de auteur het terecht aanwijst als een verstild fenomeen, klik op foto. … en dat tv-scherm en het lampenkapje zijn op het weblog gelukkig niet te zien.]
[© MN, in de reeks 100 woorden, bij een foto van GerdaYD, genomen ergens in Den Haag. … omdat de auteur het terecht aanwijst als een verstild fenomeen, klik op foto. … en dat tv-scherm en het lampenkapje zijn op het weblog gelukkig niet te zien.]
8 opmerkingen:
... Het woord dat vleugels krijgt ...;
het woord dat jou zomaar uit de pen valt Marius, als nectar. Zoete honing en warme melk voor het slapen gaan, zo graag lees ik je nog op de late avond.
de gedachte de moeder van het woord? de wens de vader van de gedachte, zei mijn moeder altijd..
gesproken en geschreven woorden,
marius,.. ik weet uit ervaring dat dat héél moeilijk kan zijn met sommige dingen hoor,
een fijne avond wens ik jou,
xxx
Maar zonder woord geen wens Inge, en zo zie je dat er maar één is die de moeder is van alles.
mooi
en prachtig je foto bij de links ,(zag ik niet op mijn computerke)
wens je een warme nacht in deze bar koude sneeuwtijd
...en dat waardeer ik zeer!
Ik wens je hetzelfde toe. ;-)
O Marius, je maakt me fier dat juist JIJ een foto van mij de moeite van het gebruiken waard vond. Dus ga je gang, ik kan daar alleen maar blij om worden.... Vooral omdat ik bij het zien van deze steen zó aan jou moest denken, hij past bij jou, en is je op het lijf geschreven. Dus het verwondert me niet dat jij er in ziet wat ik er ook in zag. Alleen kan jij het met mooiere woorden duiden...
Een reactie posten