KortzichtigheidCees Buddingh’ in zijn Dagboeknotities 1967-1972: “Hoewel ik over het algemeen op de hand van de langharigen ben, weet ik maar al te goed dat men én langharig kan zijn én kortzichtig. Men kan zelfs zeggen dat iedere groep – sociaal, religieus, artistiek – zijn eigen speciale kortzichtigheid heeft.” En verderop: “Iedereen heeft zijn eigen oogkleppen.” Deze dagboeknotities 1967-1972, gepubliceerd door de Bezige Bij in 1979, vormen een bundeling van Wat je zegt ben je zelf uit 1970 en Verveling bestaat niet uit 1972. Deze laatste titel is overigens ontleend aan een uitspraak van K. Schippers.
[“Short-sighted” by Butterflyman.]
10 opmerkingen:
ik zou je graag op een scheurkalender hebben Marius, kan ik elke dag een portie wijze woorden die tot nadenken aanzetten tot mij nemen
Hij schreef dit waarschijnlijk in de 'nozemtijd'?
Ach ja, door middel van uiterlijkheden wil men graag bij een bepaalde stroming horen. Dat is in elk tijdsbeeld weer anders. Nu zouden we weer andere dingen over langharigen zeggen.
Iedereen is wel op een bepaald gebied kortzichtig al is het maar een heel klein beetje ! Als je het maar weet van jezelf en dat is het hem nou juist .
Ik betrap mezelf regelmatig op kortzichtigheid, doch doe meerdere pogingen hieraan iets te verhelpen.
Prachtig logje Marius. Erg mooi! Bedankt nog voor je mooie woorden op mijn log. Dat van die scheurkalender.. helemaal geen slecht idee!
Mijn favoriet van Buddingh':
"Met het verstrijken der jaren verlies je wel je illusies, maar niet je dromen."
eventjes wil ik ingaan op het zinnetje of was het een titel? verveling bestaat niet.....verveling bestaat wel, het is meestal een gebrek aan binding met de omgeving of onderwerp.trouwens het boek: de filosofie van de verveling van Lars Svendson geeft goed weer hoe verveling ontstaat en hoe er in de geschiedenis over verveling werd gedacht.....zie mijn boekenlijst en zeker de moeite waard om eens te lezen.groetjes Novelle
off-topic: Wat een prachtig blog heb je. Hier ga ik binnenkort eens even de tijd voor nemen.
Tja, in de periode dat ie dat schreef zat hij er toch een beetje naast. Lang haar betekende toen toch wel je verzetten tegen de kapitalistische maatschappij... mei '68 lag nog vers in het geheugen. Vandaag de dag heeft het dragen van lang haar jammer genoeg zijn betekenis verloren: de verbeelding aan de macht!
Ik ben erg onder de indruk van die foto... prachtig!
Een reactie posten