Pagina's

donderdag, mei 08, 2008


Tussen drama en werkelijkheid

De tijdelijkheid van mijn bestaan
is mij soms zo nabij, dat elke liefdevolle
ontmoeting meer is dan een weldaad.

De dood zit zo dicht op mijn huid,
dat het schedelbot koud is en nat, ik ben
mezelf een toevlucht en slaap.

Zo ongeveer trillen mijn beenderen
en vlucht mijn bloed in de omhelzing,
uit angst verlaten te worden.

[© MN, in “Krakende wagens”. Miss.Tic: “La poésie est un sport de l’extrême” – maar dat neemt niet weg dat de beleving reëel is en moeilijk te bevechten. Afbeelding: Photo by Anke Merzbach.]

12 opmerkingen:

Anoniem zei

Schrijnende, prachtige woorden Marius!

De afbeelding: vooral de kandelaar met kaarsen gecombineerd met de bewegelijkheid van een fiets, althans, de mogelijkheid tot de flexibele, draaiende beweging waarmee je je toch voort kan laten bewegen in fysieke en geestelijke zin. Het licht, de mens. de materie, de dood.

De dood neemt de fysieke beweging weg, inderdaad
De angst neemt de ruimte weg je geborgen te weten.

Vrees niet, en gij zult tesamen met uzelve gaan, waar dan ook!

Blijf schrijven Dichter!

Verwarmende groet: Isolde!

Anoniem zei

Een diep doorvoelt gedicht Marius. Eigenlijk staat de dood altijd op de stoep, maar we weten en ervaren het niet. In tijd van nood komen we onszelf en onze noden pas echt tegen.

Anoniem zei

*deze FeeX krijgt er kippevel van*.

'Tijdelijkheid' bestaat uit een reeks samengeregen momenten.

Momenten zijn moeilijk vast te houden, kunnen in woorden en beelden worden vastgelegd.

MoNUmenten. momemten van nu..
Dat kleurt de dagelijkse dag?

Sterkte Marius.. We gaan een mooie lente in. Ik hoor de vogels zingen *en zag net een vrouwtjesmerel brutaal naar binnen kijken keken elkaar eventjes aan*

De lente is een mooie tijd waarin het weer lichter wordt.

Gisteren rondgelopen door het landgoed, met mijn 'moderne' fototoestel...
helaas kan ik er nog niet zo goed mee overweg..
Jammer.. want ik kan ze niet terughalen..Maar de idylische plekjes vind ik wel weer terug!

FeeX

Ingelien zei

Ontroerende woorden die mij beroeren...
De emoties in je gedicht zo voelbaar en sterk.
Ik kan je enkel dit wensen : momenten van beterschap en 't genieten van ontmoetingen...

Anoniem zei

Een wijsheid in woord, een intense emotie waar ik ietwat triest van wordt.
Ik denk dat wij hier allemaal maar een glas wijn moeten heffen op elkaars gezondheid, op jouw en Chrisje.

Bloem

Anoniem zei

Zoals meestal zijn je woorden weer raak, ook bij mij.
Houd met dit weer het hoofd koel, je hebt ons nog zoveel te vertellen.

Geniet van wat er allemaal nog wel is, samen.

Lieve groet, Joke (SB)

Enno Nuy zei

> JOKE (SB), wil je me emailen zodat ik je eindelijk na dit halve jaar sinds SB méér kan zeggen?
mhr.nuy@gmail.com

Anoniem zei

Lieve Marius,
Vandaag een dag weg, dus nog niet aan je log toegekomen. Ik haal het in met terugwerkende kracht. Spijtig dat ik al bijna te laat ben, je schrijft al vlugger dan ik kan volgen ;-)
La poésie est un sport de l'extrême. Leven met een vastgeschroefd hoofd en al de rest erbij en zoveel pijn est un art de l'extrême. Misschien dat je daarom zo'n goeie dichter bent en die twee zo onafscheidelijk zijn, le sport et l'art en daar past die menora dan bij. Chapeau au poète et à l'homme si sensible et intelligent ! Zo mooi om te lezen dat jij ondanks al die pijn toch zo helder en intelligent kan reageren en zo'n mooie afbeeldingen zoeken en gedichten schrijven. Massa's sterren hierbij !De menora, geen oorlog of kracht, maar geest en licht. Schitterend. Jij zelf bent un homme extrême. Wat die angst betreft : heel moeilijk, maar misschien dat die niet bewaarheid wordt, als je je er zelf niet laat door leiden. Ik weet het niet, want volgens mij ben jij al een expert in omgaan met pijn en verlies. Ik kan alleen maar hopen dat Chrisje je daar ook goed in kan ondersteunen. Dus liefst geen nachtmerries maar mooie dromen die ik jou toewens en heel veel sterren aan het firmament !

Anoniem zei

i.v.m. angst, misschien nog dit: koppel geen negatieve ervaringen uit het verleden aan dingen die in de toekomst eventueel zouden kunnen gebeuren, want het kan totaal anders zijn. Die twee loskoppelen kan soms helpen om irreële angsten te lijf te gaan.
Theorie misschien maar soms wel eens het proberen waard. Dixit een ook nog altijd proberend mens ;-)

Anoniem zei

MD p.71 (Cioran "cahiers" p.320)
L'anxiété est signe de vie ; c'est elle qui nous maintient dans le temps ; qui nous permet de nous y affirmer. S'en défaire, la bannir de notre conscience, c'est se priver du meilleur auxiliaire que nous ayons dans les conflits de tous les jours.

Angst kan een motor, drijvende kracht zijn, en soms totaal het tegenovergestelde : verlammend.

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

.
Ik laat de avond even vallen
voor jou.

Jij vond me.
Misschien lust je wel 'asperges'.

Er wacht mij nog een afwas, Dr.
En liefst doe ik dat 'summa cum laude'.

Tot we weer wakker worden ...
voor dit heb ik tijd nodig.



.

Anoniem zei

Lieve vriend van ver,

Je bent één van mijn dierbaarste vrienden geworden in mijn leven. Als een voorbeeld met veel kracht en liefde ga je door alles heen. Ik kan niet anders dan zeggen dat ik ontzettend dankbaar heb om jou vriend te mogen noemen

Liefs Claudia