Wat ik plotseling gewaarword
Mijn lichaamstaal vertelt zonder gêne
dat ik niet meer ben zoals ik was, het verleden
lijkt ingeruild voor hoe ik loop, zo zien ze
wie ik kennelijk ben, terwijl ik heel anders ben.
Ik ben iemand die leeft in de schaduw van zichzelf,
Mijn lichaamstaal vertelt zonder gêne
dat ik niet meer ben zoals ik was, het verleden
lijkt ingeruild voor hoe ik loop, zo zien ze
wie ik kennelijk ben, terwijl ik heel anders ben.
Ik ben iemand die leeft in de schaduw van zichzelf,
maar kom tevoorschijn zoals ik ben; zonodig
kan ik trachten alle hinderlijke ideeën los te laten en
verder gaan met wie ik geworden ben.
Ik zie Benedictus aan, een beeld dat lichaamstaal
spreekt. “Er schort nog heel wat aan uw innerlijk
wanneer u zich zoveel zorgen maakt over de uiterlijke
staat.” De hand van de dichter schrijft dat hij zwijgen moet.
[© MN, in “Ik ben mezelf genoeg”. Afbeeldingen van links naar rechts: zelfportret, photo by Mirabillia, photo by Coffin Fairy en een troostdoek van Yvette Cals.]
verder gaan met wie ik geworden ben.
Ik zie Benedictus aan, een beeld dat lichaamstaal
spreekt. “Er schort nog heel wat aan uw innerlijk
wanneer u zich zoveel zorgen maakt over de uiterlijke
staat.” De hand van de dichter schrijft dat hij zwijgen moet.
[© MN, in “Ik ben mezelf genoeg”. Afbeeldingen van links naar rechts: zelfportret, photo by Mirabillia, photo by Coffin Fairy en een troostdoek van Yvette Cals.]
17 opmerkingen:
.
Natuurlijk,
kan een lezer je niet veranderen.
Zodat al zou moeten.
Ik heb je niet
voor gekend.
Eigenlijk ook niet
na.
Maar die rijke gedachten van jou
hadden die ooit nog meer glans?
En mag ik het als een gezonde
hetero-man zeggen?
Je bent best een aantrekkelijk man.
En als je stil zit
dan zie ik je wankele stappen niet ...
en niets van alles
wat jij voor jezelf
niet meer bent ...
Dag Marius,
ik wens je een opgeruimde dag.
.
niemand is meer
zoals ze waren
elke dag zijn we er één ouder
het lichaam laat ons
ogenschijnlijk
in de steek
maar zolang we er nog zijn,
zouden we 't dankbaar moeten zijn
misschien
en het geschenk van een nieuwe dag
omhelzen
met armen
of met woorden
in gedachte
of in ons hart
het maakt niet uit wie we zijn
het is het waarom
dat telt
Mensen zijn bijzondere en waardevolle wezens. Onder alle omstandigheden in staat tot heel veel. 'De kroon op de schepping' zogezegd. Onuitputtelijke bronnen van leven. En zo een ben jij ook.
Maak er een fijn weekend van Marius.
Gummen lijkt mij een daad van ontkenning.
Er is wat IS.
Je loopt, je schrijft, je ziet.
Je leest, je luistert, je geniet.
Beperkingen geven hindernissen, treuren om wat is geweest en niet meer terugkomt.
Maar jij, man van het woord, man van de wereld. Neem wat is, er is genoeg.
Zwijgen ... ?
Vooral niet!
Genoegen nemen met jezelf in deze ontwikkelende situatie, das de kunst Marius.
Groet: Isolde
Lieve Marius
Vertel me en ik luister
laat me zien en ik kijk
laat me beleven en ik leer
Lao Tzu
Aha, ik zie strand:-)ik zie een stukje hout voor mijn mobiel van flossdraad:-); schelp, veertje, hout ,alles wat ik kan vinden:-)
Een goede deze week Marius
een Blom
* veegt "deze" in een na laatste zin uit*
Jezelf zijn in onze samenleving is een bijna onbegaanbare tocht...
Lichaamstaal geeft vaak wel het eea weer, maar wil niet alles zeggen.
Vroeger bv keek ik altijd naar de grond, wou het liefst onzichtbaar zijn en maakte me ook klein, gelukkig is dat de laatste jaren wel veranderd!
Een mens is en en mens kan ook 'worden.'
Vreemd genoeg is de oordeel van de buitenwereld vaak doorslaggevend voor onze eigenwaarde.
Maar.. als je niet van jezelf durft te houden.. of vertrouwen... Waarom zou de buitenwereld dat wel moeten kunnen?
In die zin heb ik mezelf "verbetert"em mijn eigenwaarde opgevijzeld..
Lieve Marius.. Ik ken je slechts virtueel, dus ik weet niet hoe je voorheen was.
Empathisch lijk je me zeer zeker wel..En dat lees ik al vanaf 'het begin'.
Na de wervel en voor de "beroerte"daarin ben je nog hetzelfde in je schrijven.
Ja dat citaat van Benedictus...
En trachten alle hinderlijke ideeën los te laten... een lange weg nog te gaan voor mij, een boeiende weg.
Dank voor je teksten, Marius, en heldere zonnige dagen toegewenst.
lichaamstaal
gesproken woorden
geschreven woorden
jezelf door andermans ogen gezien
of nog door weer een ander paar ogen
jezelf in de spiegel bekijken
jezelf voelen zonder uiterlijke symptomen
of soms lijkt het nog veel erger dan het is....
allemaal verschillende versies van jezelf
of zijn het gewoon stukjes van de puzzel?
iemand wie zich in gedachten nog steeds 18 voelt
of iemand die zich al zijn hele leven 70 voelt
wat is je ware zelf?
ik denk: "toch een eeuwig zoeken naar.....?"
fantasie en veerkracht zijn een wonderlijke eigenschappen
door veel te schrijven kan je nog meer ontdekken en alles wat er gebeurt een plaats geven
in mijn ogen ben je zeer levenswijs
en dat vind ik een prachtige eigenschap
pijnlijk he om te ontdekken dat je uiterlijke verschijning,je toch los laat als je ziek of oud word....langzaam leer ik .....dat echte wezenlijke schoonheid,lichter,stralender door kwetsbaarheid heen schijnt.
novelle
De prachtige collage illustreert erg goed de mooie woorden!
Maak er een fijn WE van!
goede morgen "stuk", ik hoop dat ik dat mag zeggen.
Voorwaar een hoge doelstelling en dat is goed.
Mooi, die troostdoeken.
Marius, lieve filosoof en poeet, je woorden hebben me weer diep getroffen. Jouw beelspraak is rààk!
De inhoud van het gedicht raakt me en
is herkenbaar ook.
Aftakeling die in " mooie woorden en beelden " is gegoten...
Sterkte!
jebent goed zoals je bent Marius!
Je schrijft weer, je bént er weer!
Gelukkig!
Een reactie posten