Whisperings of the Soul. Een weblog over de hobbelige, onvoorspelbare weg naar ouderdom.

Een schilderij vertelt zichzelf, dat is juist de schoonheid ervan (10)

Ronduit komisch, deze knappe impressie van de in symbolische zin krachtige doorzetter, uit al zijn macht gedreven de dreigende donderbui vóór te blijven en zijn ‘gewichtige’ passagier die angstig achterom kijkt en ‘de bui al ziet hangen’. “Oh, mijn God … wat moet ik doen? Met angst en beven, we gaan een onmogelijk en onbegaanbaar pad.” Is het wel een pad? Nee, dit is humor, ik vermoed niet echt een diepzinnige boodschap, ook al kunnen we die er aan toeschrijven, bijvoorbeeld over het belang van samenwerken, op een tandem al helemaal, of over de weerstand die we kunnen ondervinden en de vechtlust die nodig is deze te overwinnen. Wil de man zich bewijzen? Dreigt er regen en bliksem, of eerder een verschrikkelijke valpartij? Nog één trap en hij is buiten adem, - een aandoenlijk en geestige vertoning.

Het kan ook, en dat durf ik gerust te bekennen, dat het beeld ‘an sich’ mijn eigen leven weerspiegelt. Ik bewoon nu al enkele jaren dit almaar voller wordende eiland en mijn chronische pijn hindert me vooruit te komen, zoals ook andere zielsgebieden onaangenaam getroffen zijn – maar laten we ’t maar houden op dat wat komiektragische schilderij van Ven Dokkum. Het zegt, bedenk ik me nu, dat je enkele graden van koers moet veranderen – dan komt het schip in een heel andere haven aan, dat hindert niet, als je je maar geborgen voelt.

[© MN. Schilderij “Weerstandem” van Marius van Dokkum. Het doet me trouwens ook denken aan de weinig voldoening gegeven film "Comme une image", onlangs op Canvas, waarin alle met elkaar verbonden personages wederwijds op weerstanden stuiten en niet op het idee komen eens door het oog het van de ander te kijken en daarom blijven de deels onderhuidse vetes of blijken van onbegrip voortbestaan. Dat is niet een pad naar vooruitgang, verandering, dialoog of harmonie. Elke dialoog werd verzuurd door licht sarcasme waardoor het zwijgen en de afkeer nog sterker werden.]