Het fluweel van de nacht
Van ver hoor ik hem komen,
de optocht, niet van trommels en trompetten,
die behoren Jeroen Brouwers, maar
van louter trommels, wat kleine en één grote,
andersom voor tegen de buik, een met
een andere trommelhuid dan al die andere.
Van ver hoor ik het geroffel, een geluid
als het fluweel van de nacht, wie
kent een warmere mantel? Tromgeroffel
is een toon van zachte heimwee, een toon
die verwijst naar het verleden en
doorwerkt in het heden en dan,
als de korte stoet mij voorbij is, dan
weer wegsterft, zoals dat gaat met geroffel,
met de lenige zwaai langs de trommelhuid.
De laatste man heeft geen trommel,
maar draagt vlag en wimpel,
“Hennie Marsman, zeventig jaar geleden”.
[© MN, ‘Een hommage aan de dichter H. Marsman, 30 september 1899 – 21 juni 1940’. Zie zijn Verzamelde gedichten, in 2008 verschenen in een mooi gebonden editie van Salamander Klassiek. (Ik dacht dat ik niets van hem had, hoewel vreemd, maar vond later toch de derde druk ervan uit 1946. In 1999 verscheen als Open Domein bij de Arbeiderspers de biografie van Jaap Goedegebuure, “Zee, berg, rivier – Het leven van H. Marsman”. Afbeelding: schilderij van Roland Devolder, ‘De optocht’.]
Van ver hoor ik hem komen,
de optocht, niet van trommels en trompetten,
die behoren Jeroen Brouwers, maar
van louter trommels, wat kleine en één grote,
andersom voor tegen de buik, een met
een andere trommelhuid dan al die andere.
Van ver hoor ik het geroffel, een geluid
als het fluweel van de nacht, wie
kent een warmere mantel? Tromgeroffel
is een toon van zachte heimwee, een toon
die verwijst naar het verleden en
doorwerkt in het heden en dan,
als de korte stoet mij voorbij is, dan
weer wegsterft, zoals dat gaat met geroffel,
met de lenige zwaai langs de trommelhuid.
De laatste man heeft geen trommel,
maar draagt vlag en wimpel,
“Hennie Marsman, zeventig jaar geleden”.
[© MN, ‘Een hommage aan de dichter H. Marsman, 30 september 1899 – 21 juni 1940’. Zie zijn Verzamelde gedichten, in 2008 verschenen in een mooi gebonden editie van Salamander Klassiek. (Ik dacht dat ik niets van hem had, hoewel vreemd, maar vond later toch de derde druk ervan uit 1946. In 1999 verscheen als Open Domein bij de Arbeiderspers de biografie van Jaap Goedegebuure, “Zee, berg, rivier – Het leven van H. Marsman”. Afbeelding: schilderij van Roland Devolder, ‘De optocht’.]
4 opmerkingen:
de toon van zachte heimwee, naar iets wat er niet meer is, en wat niet meer zal komen,
dat is wat je zeker weet,
dat heimwee gevoel dat je zomaar ineens kan overvallen....
marius....
ik ken het...
en verbijt het "soms" maar vaak ook niet:-)
xxx
Mooi Marius...enne Marsman ja!
Ik heb die jubeleum uitgave en geniet.
liefs
Zo'n mooie hommage dit. En zoals altijd bij jou begenadigde dichter, in schitterende poëzie gegoten...
Ook pure poëzie: jouw reactie bij mij. Je kan je niet indenken hoe je, telkens weer, mijn hart weet te ontroeren. Ik wil jou nooit meer kwijt!
prachtig. wat ben je toch goed met woorden #understatement maar moest het toch nog eens zeggen =)
Een reactie posten