
Een schilderij vertelt zichzelf, dat is juist de schoonheid ervan (8)
Het verlangen is symbolisch voor de tijd die voor ons ligt, het gaat ergens naar uit, niet naar het onmogelijke zoals het verleden dat zou moeten terugkeren hoewel in heimwee ook een verlangen kan wonen, maar naar waarop we ons verheugen – want in ‘verlangen’ ligt altijd het goede. Niemand verlangt immers naar zijn ongeluk, verstarring en verdriet, de trieste last van ontgoocheling, de desillusie, de teleurstelling, de ontsteltenis, - dat is de onafscheidelijke schaduw. Mogelijk dat verlangen daarom ook een onbeschreven ‘eis’ impliceert: we moeten niet het onmogelijke willen, ‘groots en naslepend’, maar het haalbare. Tegelijkertijd blijft het verlangen ‘menselijk’, dus breekbaar en appelleert het aan bewust, gezond leven, aan deugdzaamheid, behoedzaamheid, bezonnenheid, ook in donkere dagen, in ijzige tegenwind.
Het verlangen is oneindig en oningevuld, ook dat is een mooie dimensie van het begrip want het hoeft en zal voor niemand hetzelfde zijn. Het is een individueel nog richtingloze stille koestering van iets dat verderop in de tijd ligt en ons goed doet, scherp maakt en inspireert, zeker op de weg erheen. Het verlangen is de metafoor voor blijmoedigheid want als het wordt vervuld, is alles anders.
Het verlangen is de droom van iedere mens. Every road leads to somewhere – we hopen dat het pad dat we gaan ons brengt naar enig klein geluk, hoeveel obstakels we ook tegenkomen en te overwinnen hebben. Het verlangen is de volharding, niet de verwerping van intenties, maar de fluistering dat het goed is onszelf te blijven, misschien een graad van koers te veranderen en ze na te streven. Jules Renard schreef: "Het paradijs bevindt zich niet op aarde, maar daar liggen wel stukjes."
Het verlangen is oneindig en oningevuld, ook dat is een mooie dimensie van het begrip want het hoeft en zal voor niemand hetzelfde zijn. Het is een individueel nog richtingloze stille koestering van iets dat verderop in de tijd ligt en ons goed doet, scherp maakt en inspireert, zeker op de weg erheen. Het verlangen is de metafoor voor blijmoedigheid want als het wordt vervuld, is alles anders.
Het verlangen is de droom van iedere mens. Every road leads to somewhere – we hopen dat het pad dat we gaan ons brengt naar enig klein geluk, hoeveel obstakels we ook tegenkomen en te overwinnen hebben. Het verlangen is de volharding, niet de verwerping van intenties, maar de fluistering dat het goed is onszelf te blijven, misschien een graad van koers te veranderen en ze na te streven. Jules Renard schreef: "Het paradijs bevindt zich niet op aarde, maar daar liggen wel stukjes."
[© MN. Schilderij in de reeks magische landschappen, ‘Het verlangen’ van Cokky Diepstraten (1952), sinds 2007 wonend en werkend in Frankrijk. Please, don't forget Nagolore!]
14 opmerkingen:
Verlangens zijn beter dan verwachtingen. Verlangens kun je zelf uitlaten komen..
Verlangen naar het paradijs.
ik denk dat "de schepper" dit verlangen in ons heeft gelegt.Een verlangen naar heelheid in ieder opzicht.In de bijbel staat een belofte dat het paradijs eens terug zal keren.de bijbel vertrok uit het paradijs en keert uiteindelijk weer terug naar het paradijs.Mij maakt die belofte blij.
Novelle
ja en die stukjes maken denk ik dat we altijd blijven verlangen. juist.
(prachtig stuk.)
Gehoord om vervolgens te overdenken:
"Zonder verlangen zingt geen vogel meer"
veel liefs,
Danny
oneindig en oningevuld, vaak ook aan veranderingen onderhevig. Verlangen hoeft ook niet uitgesproken of waargemaakt te worden.
yvette
lieve marius ik ben op mijn levenspad al veel stukjes geluk tegengekomen:-)
zelfs een plukje geluk,
http://plukjegeluk.punt.nl/ :-)
en gek is het,ik heb er zoveel van dat mijn hart met dagen overlijkt te lopen, en ik het met graagte uitdeel,
dan weer verzink ik in diepe smart waar ik nooit uit denk te komen. maar steeds weer zie ik in de verte een lichtje dat me helpt,
een héél wezenlijk stuk geluk in mijn leven ben jij en je werkelijk prachtige logs marius,
ik zeg dat niet vaak genoeg...
soms ben ik zó onder de indruk, van je schrijven dat ik niet kan reageren.. je woordkeuze je zinsopbouw..
het maakt me stil..
dank je wel marius voor al je mooie dingen die je ons steeds weer laat zien als een geduldige leraar,
ik ben héél erg blij met je log, ik ben nóg blijer dat het met jou de hele goeie kant op gaat en ik wens in het komende nieuwe jaar nog meer voortuitgang voor jou,
heel veel liefde en licht voor jullie samen,
dikke knuffel en een zoen marius..
eens per jaar mag dat wel hé:-))
xxx
klaproos
Heel mooi is dat, het verlangen, de drijvende kracht, en mooi wat je erover schrijft. Voor 2009 wens ik jou het beste, dat klinkt heel gewoon, we nemen het gemakkelijk in de mond, maar 'het beste' is echt wel super, beter is er niet, of toch wel : het allerbeste, ja dat wens ik jou op elk vlak.
Woorden hakken
Oh kon ik iets maken
Van woorden, bouwen
Van letters, een boog
Voor het hart, oh kon
Ik hakkend in marmer
Mijn gedachten voor
blijven, kon ik hakken
In steen, mijn woorden
Ze glanzend polijsten
Tot kussen van glas.
© Marlies Souren
Ik kan dit dus niet, maar jij beslist wel, lieve Marius!
Mooier kan het niet gezegd zijn, het verlangen in al zijn aspecten en van alle hoekjes en kantjes bezien. Verlangen zonder verwachting, aanvaarding van het leven zoals het is.
Mooi citaat. En wat heerlijk als je die stukjes binnen handbereik acht.
Verlangen als 'spiegel' voor het zicht op de mogelijkheden in onszelf!
Wens je veel verlangen en een heldere 'spiegel' Marius.
Een verlangend/hoopvol 2009!
*zal heerlijk het oude jaar aan zee vieren en zal de nieuwjaarsduik moeten aanschouwen van anderen, kan helaas zelf niet duiken nu*
Groet: Isolde*
.
Verlangen ...
zijn drie puntjes op het einde van een zin.
Uvi
Dank jullie wel en een heel goed en aangenaam uiteinde, al dan niet met een zeeduik, er naar kijken lijkt me al spannend en koud genoeg.
Nu nog een gedicht van gisteren en dan tot nieuwjaarsdag.
Wat een ongelofelijk prachtig schilderij is dit.
Een reactie posten