
Last morose, depressive whispering
(for today, or some more)
The angels are around me as if I’m
lost, there is no power anymore.
“Lay down my dear”, said one of them.
It’s a painful dream, or reality, there is still
so much to do, my pencils are broken,
this cann’t be the end, my soul is crying.
No, don’t close the curtains, don’t bury me
in the fear of life and death, give me some time,
I want to sleep another few hours.
(for today, or some more)
The angels are around me as if I’m
lost, there is no power anymore.
“Lay down my dear”, said one of them.
It’s a painful dream, or reality, there is still
so much to do, my pencils are broken,
this cann’t be the end, my soul is crying.
No, don’t close the curtains, don’t bury me
in the fear of life and death, give me some time,
I want to sleep another few hours.
[© MN, in ‘De man en zijn ziel’. Natuurlijk kom ik terug, en ik weet, de toon is dramatisch, voel me ook ellendig maar het komt weer goed en ik zal terugkeren naar de hoopvolle, strijdvaardige levenshouding, terug naar ‘Amor fati’ waarin méér mogelijk is dan in deze zwarte knorrigheid waar niemand iets mee kan. Zwaarmoedigheid, hoe begrijpelijk soms ook, is de meest zelfzuchtige houding die er is, daar kun je niet op bouwen tenzij je tijdig inziet dat er méér is, een soort van her-ontdekking. Vandaar ook dat prachtige schilderij, “Hemelse muziek”, van Amberoos.]
19 opmerkingen:
Hoeveel mensen zijn er die niet weten wat ze overkomt en verdrinken in hun sombere neerslachtigheid. De bladeren zijn gevallen en de donkere dagen voor kerstmis.... daar is nog nooit iemand vrolijk van geworden.
En dan wordt je 's morgens wakker en ziet dat de lucht helder is, vrieskou, en alles is zwaar berijpt en prachtig wit. En op zo'n moment ben je vergeten wat er gisteren met je aan de hand was, de sombere knorrigheid achter je en je begint aan een mooie nieuwe dag. De pijn en ongemakken zijn er nog maar ze lijken minder. Marius, ik wens je zo'n morgen toe en nog vele daarna. Goed dat jij wel weet wat er met je gebeurd en ondanks alles weet te genieten van de werkelijk, mooie dingen in het leven. Hartelijks, Jaap
Opbeurende woorden geef ik je niet, daar zou je niks aan hebben. Je voelt wat je voelt en ik hoop dat je zwarte knorrigheid afneemt zodra de dagen minder zwart worden. Wel een hartelijke groet van een meelevende lezer!
Dan rest er de muziek..
En er zijn mooie liederen.
FeeX
Het schilderij is idd prachtig. Wat betreft zwaarmoedigheid en depressie denk ik te simpel.
IK kan je dus niet helpen met opneurende woorden but I would like to kick your ass so you can move on ;-)
Je begrijpt me wel
op een prachtig gedicht en een tot verbeelding strelende afbeelding die veel gedachtengangen door gegaan zijn ;
heel gewoon heel veel liefs en in warme groet,
Danny
And time will be granted to Thee !
I'm sure of it. We willen het gewoon niet anders. Nooit de moed opgeven , immer voorwaarts streven. Maar ik heb vandaag ook genoeg gehad.Té veel zwaars op een hoop gehad.Ik ga nog niet slapen maar een warm bad is hoogstnodig.
Voorlopig ben ik solidair in het tranendal. Ga jij maar liggen aan de voet van een wheeping tree ;-)Blij dat Jaap hier weer verscheen, de man solidair in de pijn.
Ik duim voor iedereen voor de mooie morgen die hij beschreef.
In een diepe put toch weten dat je eruit komt. Dat altijd als een basis in jezelf voelen, is op zich al geweldig. Soms moet je het jezelf even toestaan om daarna weer op te kunnen staan.
Ik hoop je weer snel 'overeind' aan te treffen en intussen stuur ik je warmte en licht voor de komende tijd.
dag dag.
hemels,licht en fris, zowel de muziek als het schilderij.
Om je aan op te trekken.
De icooneronder is ook machtigeven als de shamanschilderingen.
Zo herkenbaar.....
Ik denk aan je.
Liefs Joke SB
Soms moet je ergens doorheen om tot een besef te komen dat...
Bloem
.
Goedenmorgen Marius,
Van 'painful' naar 'paintful' ...
dàt wens ik je
in deze dondere dagen
die we met z'n allen delen ...
.
Er was eens een prins
die leefde voor de her-ontdekking van het leven. Hij bezat parels die stuk voor stuk een deel van je leven konden terugbrengen of vernieuwen. Probleem was de 'eetlust" van de prins;-))
Na dagen van slapen en zich wentelen in bepaalde stemmingen, ontwaakte hij fris en vrijmoedig.
Iedereen complimenteerde hem over zijn uitstraling, en ... ze vroegen hoe dat zo gekomen was? De prins vertelde het verhaal van de parels, de eetlust, zijn stemmingen en ... de liefde die toch altijd weer de dingen op zijn plaats brengt, soms na lang lijden en zoeken, maar, altijd weer met een sterker overwinning, waar dan ook.
De prins nam de laatste parel welke hem veranderde in een Nachtegaal, zong en vloog eindeloos, de route die hij had te gaan nog helder in de geest.
Specht had gehoord in het bos wie zijn terugreis had aanvaard en met moed ondernomen. Prins werd Nachtegaal, het zijden meisje verruilde haar spechtenkleed voor het echte liefdesleven, zij vlogen samen naar het land waar pijn en lijden niet meer hoeft, alleen nog opdoemd bij perioden van nodige bij het leven behorende innerlijke verrijkingsmomenten.
Lieve Marius*, slaap, droom, ben knorrig, ben hoe je je voelt, het is nodig waarschijnlijk, niet erg, en belangrijker, het hoort allemaal bij pijn en lijden welke niet te dragen lijken!
X
Oja, vergeten te melden: kort verhaal uit de bundel:
Sprookjes voor mensen- onderdeel van de bundel> DRAGEND WATER
© Isolde 2007-2008
je kleine lettertjes raakten me nog het meest...
'Zwaarmoedigheid, hoe begrijpelijk soms ook, is de meest zelfzuchtige houding die er is, daar kun je niet op bouwen tenzij je tijdig inziet dat er méér is, een soort van her-ontdekking.'
ik wens je nog zoveel ontdekkingen!
Begrijpelijk dit tijdelijk bij pijn te voelen, inderdaad, ik wens je opnieuw moed (is er al, lees ik onderliggend) en opnieuw vreugde, en zend je kracht toe.
Marius ik zal je met rust laten....toch hoop ik dat er een klein paradijsvogeltje je tegemoet vliegt en je door deze nare tijd heen mag zingen.
tot later
Novelle
Dank je Jaap en allen niet minder. Thanks Redstar, I can move on again, tomorrow.
http://nl.youtube.com/watch?v=RKZL_wDs7mY
Voor jou, lieve Marius:
Mijn pen vormt woorden
in een tijdloze ruimte
ik ontvang mezelf
© Anna Lammers
Een reactie posten