Pagina's

woensdag, november 24, 2010


Dit is het mooiste en eenvoudigste gebaar dat wij kunnen maken, dat we ons voornemen en waarop we ons verheugen, zowel in het geven als het ontvangen. De roos, het symbool van liefde, van verzoening, van verbeelding en eenheid. Hier telt in geen enkel opzicht welke grens dan ook. Ik ben er vaak in welk huis mee thuisgekomen en ervoer de vreugde ervan, alleen heb ik nooit begrepen waarom het eigenlijk een oneven aantal moet zijn. Ik kreeg dan de liefste kus. Misschien sluimerden er wel verborgen verwachtingen die alleen bij geduld uit de plooien van de tijd zouden komen. (100 woorden)

[© MN, photo: “Gentle strenght” by Kcanmer.]

6 opmerkingen:

marieke zei

Bij een oneven aantal heb je altijd 'een middelpunt'.
Vier of 6 rozen - of andere bloemen- staan er wat verweesd bij en 5 of 7 niet.

Voor de middelste neem je altijd de mooiste bloem, misschien ben je dat zelf of degeen die ze krijgt...

gerdaYD zei

Die foto lieve Marius, en dan die mooie tekst erbij... ik krijg er zo'n warm gevoel van, dankjewel.
Heb ook de uitleg over het onpaar getal van Marieke gelezen, ook ik wist dat niet, maar het houdt beslist steek!
Vandaag is het de onpare dag van de week, en ik hoop dat ook die de mooiste zal zijn, net als de middelste bloem van het boeket die ik jou nu, virtueel dan, toezend...

Lut zei

Gentle strength, prachtig en treffend samenhorend, die speciale hand met die roos en de tekst die alles nog meer samenbrengt. Je laatste zin lijkt zelf wel een roos. Schitterend.
Ondertussen plaatste je al een nieuw stukje, ik kan bijna niet meer mee.

Walter zei

Honderd woorden...ik ga dat ook eens proberen!
Groetjes Marius

alleskomtgoedann zei

Gentle Strength. Zachte sterkte. Mooi!

inge zei

oh deze had ik nog gemist ook, rozen, oneven, ik snap je reactie weer wat beter en begrijp dat jij ook niet weet waarom..