Een dramatische schepping
Het moet een verwoestende onzekerheid
zijn geweest, in bijna ademloze stilte
bidden dat vele deuren worden gepasseerd,
zo zijn veel mensen gegaan en toch gesneuveld.
Of moeten we de harde woorden ons voor de voeten
smijten, ze zijn genadeloos vermoord, vergast, hen is wreed
het leven ontnomen, het is tallozen aangedaan,
aangedaan, een bloedend lijden.
Hoort de klokken ter gedachtenis van deze graven,
dik bemost in het groen van vrede, terwijl hetzelfde de ogen
dichtknijpende geweld elders, we komen vingers van één hand tekort,
talrijk en ver, doorgaat en toch hopen we dat de humaniteit
minstens hier behouden blijft, gesticht op de beenderen
van de huilende medemens, aan hen de eer, het ontzag.
Aan ons, niet vrij van schuld, de eer de broze beloften
niet te breken. We zijn stil en weten niet wat we denken.
Het moet een verwoestende onzekerheid
zijn geweest, in bijna ademloze stilte
bidden dat vele deuren worden gepasseerd,
zo zijn veel mensen gegaan en toch gesneuveld.
Of moeten we de harde woorden ons voor de voeten
smijten, ze zijn genadeloos vermoord, vergast, hen is wreed
het leven ontnomen, het is tallozen aangedaan,
aangedaan, een bloedend lijden.
Hoort de klokken ter gedachtenis van deze graven,
dik bemost in het groen van vrede, terwijl hetzelfde de ogen
dichtknijpende geweld elders, we komen vingers van één hand tekort,
talrijk en ver, doorgaat en toch hopen we dat de humaniteit
minstens hier behouden blijft, gesticht op de beenderen
van de huilende medemens, aan hen de eer, het ontzag.
Aan ons, niet vrij van schuld, de eer de broze beloften
niet te breken. We zijn stil en weten niet wat we denken.
[© MN, voor 4 en 5 mei, in “Is menselijkheid te vieren? Vrijheid wel!” Laat het maar het fiere beeld zijn – van Ulli Predeek - van een vrouw die de trompet blaast over de blote werkelijkheid, het tegenbeeld van het grove onfatsoen toentertijd dat om naaktheid niet werd gemaald. (Terzijde: het log van 3 mei had ik later moeten plaatsen, het blijft nu jammerlijk vrijwel ongezien.)]
18 opmerkingen:
Menselijkheid zou niet gevierd moeten worden, nee.
Mensen zijn we samen, allen gelijk aan het leven wat ons is gegeven.
Vandaag herdenken we dat ons 'de vrijheid' soms teruggegeven wordt door elkaar.
Prachtige afbeelding Marius!
Verontschuldig je niet, je wordt begrepen, bedacht en gelezen, altijd en overal.
Groet: Isolde.
Beter dan Isolde kan ik het niet veroorden, lieve Marius: jij wordt begrepen, bedacht en gelezen, altijd en overal. Voor jou:
Ik ben een God in 't diepst van mijn gedachten,
En zit in 't binnenst van mijn ziel ten troon
Over mij zelf en 't al, naar rijksgeboôn
Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten. (...)
© Willem Kloos
toen ik Peuter gisteren naar bed bracht, hoorden we de klokken. ik heb z'n raampje maar even dicht gedaan, want hij dacht dat ie er niet van zou kunnen slapen...
even voor acht sliep 'ie. en dacht ik aan hoe het volgend jaar zou zijn...
vanmorgen tijdens de wandeling wou ik het er met hem over hebben, een beetje, over vandaag en gisteren... maar toen begon ie spontaan zelf over hele andere dingen zoals de hemel en God en als God je beter had gemaakt, dat je dan toch in de hemel bleef (waar ie dàt vandaan heeft ?) en ik heb 't maar even laten zitten nog. volgend jaar. mss. dan.
vanmiddag was ik zelf niet fit, dus de plannen gingen ook niet door en het waren dus 'gewone' dagen voor Peuter en dus ook een beetje voor mij. heel apart...
je stukje van hieronder zal ik nog lezen, want ongetwijfeld de moeite waard.
Vrijheid is niet vanzelfsprekend, daar stonden wij gisteravond weer even allemaal bij stil. Mijn kinderen werden tijdens het buitenspelen onderbroken in hun spel, omdat ik ze naar binnen riep. In hun spel waren ze de tijd vergeten. Ze staan er ook niet bij stil verder denk ik dan, misschien goed dat ze spelen belangrijker vinden. Enkele kinderen bleven buiten spelen, teleurgesteld dat er drie kinderen minder waren om mee te spelen. De rest van de avond spraken wij over oorlog en vrijheid. De vrijheid van het buitenspelen, de vrijheid dat alle mensen mogen leven in vrede. Ik heb de oorlog niet meegemaakt, maar realiseer me dat de oorlog niet alleen is van toen. Het is ook van nu, dit moment, deze dag, deze minuut. Het gaat door in andere delen van de wereld. Elke dag vallen er nog steeds slachtoffers. Ik wilde hierover praten met mijn kinderen, zodat ook zij de vrijheid die ze hebben koesteren, waarderen, bewaken. Oorlog niet iets van het verleden, maar ik hoop dat er ooit een moment komt dat dat wel het geval zal zijn en dat we kunnen zeggen, wij leven in vrijheid. Lieve Marius wat schreef je ook dit weer prachtig, helder. Een moment van stilte overvalt me.
Claudia
Ook hier klonk de stilte, enen indrukwekkend geluid.
FeeX
'k heb er even tijd voor genomen om de je teksten stilletjes te lezen... en 'k heb genoten!
Voor jou, lieve Marius:
De dichter is een koe
Gras… en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt die koe ondersteboven?
Het hek waartegen ik mij schuur
wordt oud en glad en vettig op den duur.
Voor kikkers en voor kinderen ben ik schuw
en zij voor mij: mijn tong is hen te ruw,
alleen de boer melkt mij zo zalig,
dat ik niet eenmaal denk: wat is hij toch inhalig.
’s Nachts, in de mist, droom ik gans onbewust
dat ik een kalfje ben, dat bij de moeder rust.
© Gerrit Achterberg
Ik heb je log van 3 mei nog gezien hoor :), wel goed dat je er in je slotwoord van je log nog anar verwijst :)
Ik geloof ook niet zozeer dat menselijkheid gevierd wordt: maar, zoals je het zo mooi omschrijft, de gedachtenis aan de graven. En zolang de mens humaan blijft, zal hij blijven herdenken
ja en "nog" wat mensen elkaar "genadeloos" aandoen:-(
het verleden heb je bijzonder omschreven.
De foto erbij vind ik maar zo zo
Mooi ook wat je andere log-vrienden schrijven
Bloem
Mooi beeld en verder ben ik weer onder de indruk van je geschreven indrukken...
Zo'n standbeeld wil ik ook in mijn tuin...
Oorlog is verschrikkelijk en dat ik het nooit persoonlijk aan de lijve heb ondervonden beschouw ik al een groot voorrecht . Mooi Marius en je post hieronder heb ik ook gelezen hoor !
vrijheid mag je vieren marius, maar zorgen dat het niet weer kan gebeuren....
wie geeft die zekerheid, een gek kan al voor heel wat deining zorgen:-(
groetjes
klaproos
> Dank Gerda voor het grdicht van een van onze grootste dichters.
De dichter vindt zichzelf terug ;-)
'De dichter is een koe' deed me terugdenken aan de koe in de duinen, de kaart die je in juni naar Jaap stuurde. Schitterend.
ja enige educatie over menselijkheid,genade en liefde of plicht is altijd bitter nodig hmmm ja. welke generatie ook....Ach Marius ik ben maar een simpeltje op het gebied van taal en woorden maar jouw woorden waarschuwen ons tot bezinning! heel goed!
Novelle
Een reactie posten