Pagina's

woensdag, mei 21, 2008


Alleen in waardigheid elkaar gelijk

In lijden is niet te selecteren,
hoewel de variatie onmetelijk groot is.
Elk lijden is lijden in zichzelf
en veel lijden blijft ongezien, niet erkend.

Ook in liefde is niet te selecteren.
Elke liefde is een liefde in zichzelf,
maar niet elke liefde is wenselijk of ‘rijk’, wordt
zo doorgrond of ervaren, of beantwoord.

De liefde, wie weet er niét van, is een herberg
of kerker, en in beide gelden regels die omarmd worden
en harmoniëren, ’n waarborg voor geluk of bron zijn voor gevaar
of die beknotten, uiteendrijven wat bijeen zou willen zijn.

Zo zijn de verschijnselen van mensen,
hoewel veel naar het schijnt van hetzelfde is,
zo uniek dat men luisteren moet om te weten
hoe deze of gene ziel ons weer verrast.


[© MN, in”Ieder de mens die hij is”. De moeilijkste les is ‘goed leven’.Ofschoon de individuele waardigheid in beleving of oordeel wordt betwist en men de waardigheid schenden of krenken kan, zouden we stikken in dubbele moralen als niet één gezichtspunt onze leidraad mag zijn. De afbeelding behoort tot het mooie werk van Hildegarde (zie Links), de abdij van Thoronet, voor mij bij uitstek symbolisch voor menselijke waardigheid.]

7 opmerkingen:

Anoniem zei

Het lest, voor mij althans, meer als een verhaal, een wijsheid, dan een gedicht. Ik weet niet waardoor het komt. Wat je zegt is mooi, en direct, geformuleerd.

Anoniem zei

Menselijke waardigheid is een groot goed.
Ik denk dat wederkerigheid daarvan het grootste geschenk is dat je kunt geven of krijgen.

"Ieder de mens die hij is"lees ik, en die woorden zijn veelomvattend.

Acceptatie van de medemens betekend ook dat je open moet kunnen staan, voor anderen die anders doen, denken en zijn.

In de praktijk blijkt dat dat erg moeilijk kan zijn, het soms onveilig aanvoelt, om 'buiten de wegen te bewandelen' die je gewend bent.

Op een situatie kijken, of er midden in zitten.. is niet hetzelfde..in de ervaring voelt het anders dan in de theorie lijkt.

Zoals Toon Hermans ooit gezegd schijnt te hebben.
Voor de gevel , de muur/gezicht van het aanzien, kun je niet opmaken wat er achter de gevel plaatsvind..slechts een indruk, maar meer ook niet.
Achter de gevel , binnen de muren'wordt het ware leven geleeft'

Deze woorden vind ik anders omschreven terug in je text.
Het zijn wijze woorden..

Wat liefde is.. omvat, of aan hoort te voelen, tja.. daarop zou ik geen antwoord kunnen geven..
Liefde is niet meetbaar, niet op te pakken, de vormen zijn variabel, en niet voor iedereen zichtbaar/voelbaar?
De liefde is grillig, vluchtig en soms ook als een rotsblok vaststaand.verrijking en beperking.
Liefde.. een moeilijk vatbaar begrip?
dat zich niet aan regels laat vastleggen?

Zoiets..

FeeX

http://uvi.skynetblogs.be/ zei

.


spijtoptant


de milde stola
drapeert behendig stoa
rond m'n bevlekte waardigheid

die het leven
mij tersluiks ontnam
de plekken op m'n ziel

worden getrainde spieren
van zwakte en verdriet
aan m'n Achilleshiel



.

Anoniem zei

MP zou zeggen 'naar het hart van je ziel in de grote stilte' denk ik ;-)
Wens jou dat je blijvend heel veel positieve verwondering mag meemaken, in een ruime kring van waardige vriendschappen.

Anoniem zei

het plaatje sprak me meteen aan en ben even bij hildegarde gaan kijken en wat.een.boel.moois.daar ! heerlijk !

en je stukje vandaag ook weer prachtig. lijden is zo relatief, maar liefde gelukkig niet ツ

Anoniem zei

De menselijke waardigheid ... in deze tijd een veelbesproken issue.

Veelbesproken en soms zeer weinig en allerbelabbertst gebezigd.
Denk aan de zorginstellingen, revalidatiecentra.
Het zou een attitude moeten zijn die we elke dag bij ons dragen voor elk mens om je heen!

Isolde

Anoniem zei

Er is intens veel leed en sommige mensen zijn geweldige acteurs om het te verbloemen, jammergenoeg, maar soms wel begrijpelijk.
En oei...de liefde, zoiets als dat liedje van Ramses Shaffy; de een wil een ander en die ander wil die ene niet, die ander wil een ander en die ene heeft verdriet

Blom