
‘Hoe moet ik leven’? III
Ons innerlijk evenwicht is afhankelijk van hoe we ons leven beleven, hoe we geïnspireerd worden door idealen en door met wie we ons leven en werk delen, of we ons kunnen ontplooien en daarin gewaardeerd worden, of onze gezondheid geen roet in het eten gooit. Ik hoor in mezelf nog tal van andere condities: hoe je met tegenslag weet om te gaan, of je op tijd het roer weet om te gooien, of je zelf de stuurman wilt zijn of vindt dat je tamelijk machteloos bent een en ander wat meer naar je hand te zetten. Weet ik te genieten? Ben ik standvastig genoeg? Ben ik flexibel genoeg, is mijn geest wendbaar? Betrokken op anderen? Ben ik niet te lui, te log, te laks? Druk ik m’n snor? Leef ik bewust? Ben ik gewetensvol? Ben ik intelligent genoeg? Ben ik leergierig? Ben er ik bij met m’n gedachten? Ben ik te vertrouwen? Laat ik de verbeelding spreken of ben ik geknecht aan regels? Ben ik voldoende kritisch en genuanceerd? Sta ik stevig op mijn benen? Kan ik tevreden zijn? Ben ik solidair? Ben ik oprecht of is er veinzerij? Ben ik een toegewijde of een onvoorzichtige ‘vogel’ of een die bij voorkeur baadt in het zonlicht? Word ik gevreesd of verwelkomd? Ziet men mijn hart of mijn pose? Ben ik een man uit één stuk?
De variaties bij al deze vragen en de invloeden ‘op de balans’ zijn talrijk en brengen ons als het ware in een landschap van sterk wisselende emoties en omstandigheden, naar dromen en verlangens, naar ambities, naar woestijnen en oases, naar ontroering en geborgenheid, naar geschokt en losgescheurd zijn. We zijn gelukkig niet tevoren geprogrammeerd – daarom is ook van het leven te houden, we zijn maar al te menselijk.
1 opmerking:
Goedenmorgen Marius,
hier schijnt de zon. En ginder?
Een massa vragen.
Zou u nu de antwoorden kennen?
mvg
Uvi
Een reactie posten