Pagina's

maandag, oktober 30, 2006


‘Hoe moet ik leven’? III
Ons innerlijk evenwicht is afhankelijk van hoe we ons leven beleven, hoe we ge­ïnspireerd worden door idea­len en door met wie we ons leven en werk delen, of we ons kun­nen ontplooien en daarin ge­waar­deerd worden, of onze gezond­heid geen roet in het eten gooit. Ik hoor in mezelf nog tal van andere condities: hoe je met tegenslag weet om te gaan, of je op tijd het roer weet om te gooien, of je zelf de stuurman wilt zijn of vindt dat je ta­me­lijk machteloos bent een en ander wat meer naar je hand te zet­ten. Weet ik te genieten? Ben ik standvastig genoeg? Ben ik flexibel genoeg, is mijn geest wendbaar? Betrokken op an­de­ren? Ben ik niet te lui, te log, te laks? Druk ik m’n snor? Leef ik bewust? Ben ik gewetensvol? Ben ik intelligent genoeg? Ben ik leergierig? Ben er ik bij met m’n ge­dach­ten? Ben ik te ver­­trou­wen? Laat ik de verbeelding spreken of ben ik ge­knecht aan re­gels? Ben ik voldoende kritisch en genuan­ceerd? Sta ik stevig op mijn benen? Kan ik tevreden zijn? Ben ik so­li­dair? Ben ik op­recht of is er veinzerij? Ben ik een toegewijde of een onvoor­zichtige ‘vogel’ of een die bij voorkeur baadt in het zonlicht? Word ik gevreesd of verwelkomd? Ziet men mijn hart of mijn pose? Ben ik een man uit één stuk?
De va­ri­a­ties bij al deze vragen en de invloeden ‘op de balans’ zijn tal­rijk en brengen ons als het ware in een landschap van sterk wisselende emoties en omstan­dig­heden, naar dromen en ver­langens, naar ambities, naar woes­tijnen en oases, naar ontroering en gebor­genheid, naar geschokt en los­ge­scheurd zijn. We zijn gelukkig niet tevoren geprogrammeerd – daarom is ook van het leven te houden, we zijn maar al te men­selijk.

1 opmerking:

Anoniem zei

Goedenmorgen Marius,

hier schijnt de zon. En ginder?

Een massa vragen.
Zou u nu de antwoorden kennen?

mvg

Uvi