Pagina's

zaterdag, november 18, 2006


Greta: “Hoe vaak ik niet tegen Jules heb gezegd: ‘zullen we maar uit elkaar gaan’, neen, ik houd van hem hoor, maar denk dan, is dit alles, ik wil groots en mee­sle­pend leven.” Ze denkt er vaak over te vluchten maar pakt nooit haar biezen; dat is ook niet werkelijk haar wens, maar het tekent de on­vermijdelijke onrust van de mens. Geborgen in liefde, ge­borgen in de zorg voor twee kinderen, maar toch, is dit het?
Maar wat is ‘groots en meeslepend’? Ervandoor gaan met een jazzmuzikant die het ko­men­de weekend optreedt in Ber­lijn en vol­gende week in Parijs waar je erachter komt dat hij een vrouw en kinderen heeft, dan troost zoekt bij zijn vriend die je mee­neemt naar Kopenhagen tot je na en­kele weken ont­dekt zwanger te zijn? Hoe zou haar fan­ta­sie­wereld er uit­zien? Groots en mee­slepend - maar nog altijd geen antwoord op wat dat dan is. Het doet even denken aan Coetzee die een groot dich­ter wilde worden met een wild liefdes­le­ven. Het werd anders, groots, maar wel heel an­ders.
[De afbeelding hier­boven: Daydream, van David Schluss.]

Geen opmerkingen: