Is er liefde zonder lijden? Leven zonder lijden noemen we mooi, maar is het ook voedzaam? Al “wie mooi wil zijn, moet pijn lijden”, zei men vroeger. Dan hebben we het nog maar over de buitenkant. Het ene lijden is het andere niet, maar velerlei lijden is te overwinnen. [Afbeelding: “Love wounded” by Simeon Solomon.]
4 opmerkingen:
Anoniem
zei
Lijden hoort erbij. Zonder lijden geen les is leven...
Inderdaad. Mijn "kleine leed" is niet te vergelijken met het leed en verdriet van sommige anderen. Maar het moet wel z'n plekje krijgen, overwonnen worden. Wie weet, word je er uiteindelijk van binnen ook een beetje mooier van. En "liefde zonder lijden?", ik denk het niet.
Ik weet het echt niet, lieve Marius. Heb ook mijn portie gehad, maar kon uiteindelijk de knop in mijn hoofd omdraaien en eindelijk gaan leven zoals het eigenlijk moet: vrij en zonder complexen. Met zo'n attitude gaat heel wat leed aan je deurtje voorbij, dat kan ik je verzekeren. Natuurlijk is er altijd de misère die een ander je aandoet, maar dat is te overbruggen. Verlies van een geliefd iemand echter is héél wat moeilijker te verwerken. Maar het helpt misschien aan de mooie momenten te denken, ze te koesteren, ze in je hart te bewaren...
zo Marius ik heb eens rondgekeken op je weblog en ik ben verbaasd over de veelheid van links en logs hier staan, misschien lees ik je brief wisseling nog wel eens ....zeer boeiend mijn complimenten hoor .vriendelijke groet Novelle
4 opmerkingen:
Lijden hoort erbij. Zonder lijden geen les is leven...
Inderdaad. Mijn "kleine leed" is niet te vergelijken met het leed en verdriet van sommige anderen. Maar het moet wel z'n plekje krijgen, overwonnen worden. Wie weet, word je er uiteindelijk van binnen ook een beetje mooier van.
En "liefde zonder lijden?", ik denk het niet.
Ik weet het echt niet, lieve Marius. Heb ook mijn portie gehad, maar kon uiteindelijk de knop in mijn hoofd omdraaien en eindelijk gaan leven zoals het eigenlijk moet: vrij en zonder complexen. Met zo'n attitude gaat heel wat leed aan je deurtje voorbij, dat kan ik je verzekeren. Natuurlijk is er altijd de misère die een ander je aandoet, maar dat is te overbruggen. Verlies van een geliefd iemand echter is héél wat moeilijker te verwerken. Maar het helpt misschien aan de mooie momenten te denken, ze te koesteren, ze in je hart te bewaren...
zo Marius
ik heb eens rondgekeken op je weblog en ik ben verbaasd over de veelheid van links en logs hier staan, misschien lees ik je brief wisseling nog wel eens ....zeer boeiend mijn complimenten hoor .vriendelijke groet Novelle
Een reactie posten