
Onpeilbare ellende. In Kenia, Darfur (een provincie in Sudan zo groot als Frankrijk), in Ethiopië, in Somalië. Wie zal al deze bedreigde mensen wanneer eens verzadigen? Het lijden is daar verbijsterend. Het is ver van ons bed, en toch zitten we er middenin. Menselijkheid of enige genade, van wiens zijde ook, is er niet te bekennen, alleen maar weerloze medemensen. Hier, in de Westerse cultuur, zijn we dik, krachtig en toch even broos maar dat willen we niet weten. Het ‘ik’ moet het goed hebben. Anderzijds: “Afrika’s krachten hebben Amerika gebouwd, omdat drie eeuwen lang miljoenen mensen als slaven over de Atlantische oceaan werden gevaren”, schrijft Kapuscinski. Afrika’s krachten.
Van ‘wiens zijde’ is trouwens niet helemaal waar. Er zijn, zoals in Noord-Kenia, veel bevlogen, inheemse, hulpverleners. Zij vervoerden dit voorjaar en de hele zomer met te weinig en verouderde vrachtwagens die om de haverklap panne hadden water naar de meest verlaten gebieden. Maar behalve de versleten trucs zijn ook de wegen erbarmelijk, dus was de aanvoer van water een logistieke nachtmerrie. Drieënhalf miljoen Kenianen, voornamelijk nomaden, werden acuut met de dood bedreigd. Een radeloos volk in meedogenloze omstandigheden. Er heerste de ergste droogte uit de geschiedenis, waarin kamelen, toch de meest geharde dieren, bijna beurtelings omvielen en stierven. Zelfs die, evenals de vele geiten en lastdieren waarvan de nomaden leven. In zo’n massale veesterfte, vee waarvan de nomaden afhankelijk zijn, is het nauwelijks voor te stellen dat het leven – dat wij nu vieren - er gewoon doorgaat, dat er kinderen worden geboren hoewel er voor hen vrijwel zeker geen toekomst is. Zij leven onder dezelfde hemel als ik, maar toch onder het dak van de hel.
[Photo by Michael Shalter, een (van de vele) slavernijmonument(en). Nog steeds worden kinderen in Afrikaanse landen als Ivoorkust en Ghana gedwongen om zonder betaling te werken op cacaoplantages; kleine bedrijfjes krijgen 30 eurocent per kg, wij betalen 8 euro per kg. Ryszard Kapuscincki, Ebbenhout, Arbeiderspers. Wat betekent het om mens te zijn? Mensheid? Menselijke waarden? Lees het prachtige boek van Felipe Fernández-Armesto, Dus jij denkt dat je een mens bent?, Bert Bakker. Over beide boeken schreef ik al eerder.]
4 opmerkingen:
Oxfam, Fair trade, daar zo veel mogelijk kopen, minuscuul als bijdrage, maar we moeten toch wat?
Ik begrijp het
de hemel die verword tot hel,
en je bent gebonden je kunt niet vluchten...
je ziet je land verscheurd worden ...
afschuwelijk moet dat zijn
Het zijn van die vragen in het leven waar je geen antwoord op krijgt. Waarom moeten ze daar zo ellendig leven? Je voelt je dan zo machteloos.
Ik heb een deel van de tekst en de url op het Roemenie Prikbord gezet.
Hoezo hebben 'we' het in Roemenie moeilijk?
Een extra mooie reactie: ik lees de tekst maar het dringt maar niet tot me door...
Frans
Een reactie posten